മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 2 [SAMI] 408

ആരാ…?” മനു തിരിച്ചു വന്നതോടെ അവൾ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ആരുമില്ല…”
“ഉറപ്പാണോ…?”
“അതേ…”
“മനൂ… ഇവിടെ ഇത് ശരിയല്ല…” അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ അല്പം വിറച്ചിരുന്നു.
“ഹ്മ്മ്…” മനുവും ആ നിമിഷത്തിന്റെ സീരിയസ്നസ് മനസ്സിലാക്കി.
“നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണമായിരുന്നു…” മെഹർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു

“അവിടെ ആരുമില്ല മെഹർ…” അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു
“ഉറപ്പാണോ…?”
“അതേ…”
“ഞാൻ ഒന്ന് താഴെ വരെ പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം…” മനു പറഞ്ഞു.
അവൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
മെഹറിന് അവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അവളും വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്ക് ആരെങ്കിലും പോകുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി നിന്നു…

കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം… മനു തിരിച്ചു വന്നു.
“ആരുമില്ല മെഹർ…” അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. മെഹറിന് തോന്നിയതാണ്…”
അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ… മെഹറിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം അത്ര എളുപ്പത്തിൽ മാറിയില്ല.
എന്നാൽ മനു…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ഇനി നമ്മൾ ഇവിടെ വച്ച് ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്തു കൂടാ…”
മനു കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു…

ഹ്മ്മ്….. അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ… അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ തകരുന്ന പോലെ തോന്നി.
ഇത്രയും നാൾ ശനിയാഴ്ച്ചകളിൽ ഉച്ച മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ അവർക്കായി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ സമയം… എത്രയോ ആഴ്ചകൾ സംസാരിച്ചു ഇരുന്നിരുന്നതാണ് ഇവിടെ, അന്നൊന്നും ആരും ഇവിടേക്ക് വന്നിട്ടില്ല, ആ ധൈര്യം ആയിരുന്നു അവർക്ക് രണ്ടാൾക്കും.
പക്ഷേ ഇന്ന് ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ മാറിപ്പോയി…..
തുടക്കവും… ഒടുക്കവും… ഒന്നിച്ചുവന്ന ആയതുപോലെ .
അവളോടുള്ള സ്നേഹം കാമത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന നേരം….. ആ നിമിഷം പെട്ടെന്ന് തകർന്നതോടെ… മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആരോടൊന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യം ഉയർന്നു.
അത് അവന്റെ മുഖത്ത് അത് തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു നിമിഷം അവൻ എന്തോ ചിന്തിച്ചു
“തന്റെ വാടക വീട്ടിൽ താൻ ഒറ്റക്കാണ്…”
ആ ചിന്ത പോലും പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ അത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
മെഹർ… അവൾ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ വരില്ല… അവളോട് ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം പോലും അവന് തോന്നിയില്ല.
“മനു…” മെഹർ പതിയെ വിളിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…”
“ഞാൻ പോകട്ടെ…?”
അവൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി പിന്നെ പതുക്കെ തലകുനിച്ചു.
“ശരി…”
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദമായ നിരാശ…