മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 6 [SAMI] 168

 

താഴത്തെ വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും ചുവരിനരികിൽ അവളെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

 

“ഇത്ര നേരം എന്തായിരുന്നു?” ലക്ഷ്മി ആദ്യം ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.

 

“സാർ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു…”

 

“എന്ത് സംസാരിച്ചു?” ആർദ്ര ഉടനെ ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ നേരെ ആർദ്രയെ നോക്കി.

“നിന്നെ കുറിച്ച്.”

 

ആർദ്ര ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിയ പോലെ നടിച്ചു.

“എന്നെ കുറിച്ചോ? ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു?”

 

“നിന്റെ സംസാരം സാറിന് അത്ര ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ അർത്ഥം വച്ചുള്ള ഡയലോഗുകൾ.”

 

ലക്ഷ്മി ഉടനെ ആർദ്രയെ നോക്കി.

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിന്നോട്.”

 

“അതെന്താ സാർ എന്ത് പറഞ്ഞു?” ലക്ഷ്മി വീണ്ടും എയ്ഞ്ചലിനോട് ചോദിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ ചെറിയൊരു മടിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

“അങ്ങനെ എല്ലാം തുറന്ന് പറയരുത് എന്ന്. പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ. സാറിന് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് എല്ലാം. പക്ഷേ അങ്ങനെ തുറന്ന് കളിയാക്കുന്നത് കൊണ്ട് സാർ പിന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കും എന്ന്…”

 

ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം ഉടനെ മാറി.

 

“കണ്ടോ?” അവൾ ആർദ്രയോട് തിരിഞ്ഞു.
“നീ കാരണമാണിത്.”

 

“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു?” ആർദ്ര കൈകൾ ഉയർത്തി.

 

“നീ പറഞ്ഞില്ലേ — ‘ലക്ഷ്മി മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയോ’ എന്ന്. അതും എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച്.”