കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അമ്മു മുറിയിൽ കയറി….
പങ്കു ടിവിക്ക് മുന്നിലേക്കും….സ്റ്റാർ സിങ്ങർ കാണാനാണ്…
മായ നാളെ കൊടുക്കാനുള്ള ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക് തുന്നിപിടിപ്പിക്കുകയാണ് ദീവാനിൽ ഇരുന്ന്…
ഹരി മായയുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് കാല് ജനലിൽ കയറ്റിവച്ചു ഫോണിലും തോണ്ടി കിടപ്പുണ്ട്….
പങ്കു കിടന്നിട്ട് വേണം ഹരിക്ക് കിടക്കാൻ…
മായയുടെ തലയിലും അത് തന്നെയാണ് ചിന്ത…
പതിനൊന്ന് ആകാറായതും ടിവി ഓഫ് ചെയ്ത് പങ്കു എണീറ്റു….
“നീയിതുവരെ കിടന്നില്ലേ….ആ പെണ്ണുപോയിട്ട് നേരം കുറെ ആയല്ലോ….ചെന്നു കയറിക്കിടക്കെട ചെക്കാ….” മായയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് പങ്കു ആറ്റം ബോംബ് തന്നെ ഇട്ടു…
മായ ഞെട്ടിയിരിപ്പാണ്….
ഹരിയുടെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമല്ല…
മുറിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നു കേട്ട അമ്മുവിന്റെ അടിവയറ്റിന്ന് കയറിപോയ മിന്നൽ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ ഉടക്കിയ അവസ്ഥയിലും….
“ഇവനോടല്ലേ ഞാനീ പറയണതൊന്നും….ചെന്നച്ചീടെ മടീൽ കിടക്കാനുള്ളെന് അവനിവിടെ ഇള്ളക്കുഞ്ഞു കളിച്ചു കിടപ്പാ….എണീച്ചുപോയെടാ….”
അവസാന പറച്ചിലിൽ ഹരിയേണീറ്റ് മുണ്ടഴിച്ചുടുത്തു തന്റെ മുറിക്ക് നേർക്കു നടന്നു….
ചുണ്ടിൽ ഒളിപ്പിച്ച വെടക്ക് ചിരിയോടെ….
മായ ഒട്ടൊരു സംശയത്തോടെ ആ പോക്ക് നോക്കിയിരുന്നു….
അടുത്തിടെ തുടങ്ങിയ അമ്മുവിന്റെ വല്ലാത്തൊരു വിധേയത്വവും ഹരിയുടെ എങ്ങുമില്ലാത്ത അനുസരണയും….
ഒരു ഡൌട്ട്ടിച്ചു തുടങ്ങീട്ട് ഇച്ചിരെ ആയി…
കൊമ്പുകോർത്ത് കൊണ്ടിരുന്നവർ പക്ഷേ കൊമ്പുരുമ്മി തുടങ്ങിയെന്നു ചിന്തിക്കാനുള്ള സെൻസ് എന്നാലും ഇപ്പോളും മായക്ക് അങ്ങായിട്ടില്ല….

ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.