മഴനീർതുള്ളികൾ 4 [Anamika] 944

“അമ്മു നീയിപ്പോ ഞാൻ ഒരു സ്റ്റെപ് പിന്നോട്ട് വെക്കുന്നെന്റെ വാശിക്ക് രണ്ട് സ്റ്റെപ് മുന്നോട്ട് വെക്കാനായി കാണിച്ചുകൂട്ടുമ്പോലെയാ…

അവസാനം തിരഞ്ഞെടുത്തത് അല്ലെങ്കിൽ വന്നുചേർന്നത് തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് തോന്നരുത്…”

അവൻ തന്റെ ഭാഗം ക്ലിയർ ആയും പറഞ്ഞു..

“ നിനക്കിതെന്താ…..നല്ല രീതിക്ക് കോംപ്ലക്സ് ഉണ്ട് നിനക്ക്….ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ വലിയ വീട്ടിലേ ആണെന്നുള്ളത്….പിന്നൊരു സൈഡിൽ കൂടി പഠിത്തതിന്റെയും….എടാ നീയൊന്ന് ഓർത്തുനോക്ക്…ഒന്നു സ്നേഹിക്കാൻ ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണ്ടെ കാര്യമുണ്ടോ…

ഇനി ഉണ്ടെന്ന് തന്നെ വച്ചാലും ഇതൊക്കെ ഓർക്കേണ്ട ആൾ ഞാനല്ലേ…നിന്റെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം ആണ് നിന്നെക്കൊണ്ടിതൊക്കെ പറയിക്കണത്…അപ്പോ ഞാനോ….എന്തെങ്കിലും സെൽഫ് റെസ്‌പെക്ട് ഉണ്ടോടാ എനിക്ക്….”

അമ്മു എണീറ്റു മുടിയെടുത് അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ക്രാബ് വാങ്ങി വാരിക്കെട്ടി….

“എടീ നീയിപോ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു സെൽഫ് റെസ്‌പെക്ടും ഇല്ലാണ്ട് നിന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനൊക്കെ ആക്കിയത് ഞാൻ ആണെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെയാണ് നീയെന്നോട് അടുക്കുന്നതെന്ന്….അത് കൊണ്ടുതന്നെ  പിന്നീടൊരിക്കൽ പ്രായവും പക്വതയും ആകുമ്പോൾ ജീവിതസാഹചര്യം മാറുമ്പോൾ regret ചെയ്യാൻ ഇടയാക്കല്ല്…എനിക്കതാ പറയാനുള്ളു…”

നാവുകൊണ്ട് പറയുമ്പോളും അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിക്കെട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ചിഴ ഇരുകവിളുകൾക്കും അരികിലായി അഴച്ചിട്ട് ചന്തം നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

”ഇങ്ങനൊക്കെ ഒരുപാട് ആലോചിച്ചാൽ ഒന്നും ഒരു വഴിക്കും എത്തില്ലടാ….എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കാട് കയറിപ്പോണേ…ഞാനും നീയും….അതുമാത്രം നോക്കിയാൽ പോരെ…“ അമ്മു അവന്റെ ഇരുകൈപ്പത്തിയും തന്റെ കവിളോട് ചേർത്തു പിടിച്ച് അതിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി അവനെ തന്നേ നോക്കി പ്രത്യാശയോടെ….