”അവസാനം സ്നേഹിച്ചട്ട് നിനക്ക് പറ്റുന്നവനല്ല എന്ന് ഒരു കാലത്ത് തോന്നിയാ… ഇട്ടിട്ട് പോയ…എനിക്കത് എത്രത്തോളം ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റുന്ന്അറിയില്ലാടി“
”അമ്മയ്ക്ക് നീയെന്നു വെച്ച ജീവനാ…നീയമ്മയെ കണ്ടിട്ടാ വീട്ടിൽ തന്നെ കൂടിയെന്നും എനിക്ക് ഡൌട്ട് ഉണ്ട്…ആ നിങ്ങൾ ഞാൻ കാരണം അകലരുത്…ഇപ്പൊ ഉള്ള ഈ ഒരു ഇതിൽ മുന്നോട്ട് പോയാൽ നിനക്കമ്മ ഉണ്ടാകും…പക്ഷെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു റിലേഷൻ ആയി അത് പിന്നീട് ഇല്ലാതായാൽ അമ്മയും നീയും തമ്മിൽ ഇപ്പൊ ഉള്ള അതേ ബന്ധം തന്നെ ഉണ്ടാകണം എന്നില്ല…ബന്ധങ്ങൾ മുറിയുമ്പോൾ മനുഷ്യരല്ലേ വേദനിക്കും….“
”അതേയ്….മിസ്റ്റർ ഹരികൃഷ്ണന് ഈ ബോധോദയം ഒക്കെ എന്നുമുതലാ ഉണ്ടായേ….
മര്യാദക്ക് വല്ലോടത്തോടേം നടന്ന എന്നെ ഒതുക്കത്തിൽ കിട്ടുമ്പോൾ എല്ലാം പിടിച്ചുമ്മ വച്ച് കളിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ബോധം ഒക്കെ എവിടെയായിരുന്നു….
ബാക്കിയൊള്ളോൻറെ ഫസ്റ്റ് കിസ്സും കൊണ്ടോയി കളഞ്ഞിട്ട് ഡയലോഗ് അടിക്കണ കേട്ടാലും മതി….
“ഞാൻ….ഞാനുമ്മ വച്ചോണ്ട് മാത്രം ആണോടി നിനക്കെന്നോട്….”
“ദാ കിടക്കുന്നു….നിനക്കിതെന്തിന്റെ കേടാ ഹരി….ഞാനീ പറയണതൊക്കെ നീ ഏത് ചെവികൂടെയാടാ കേൾക്കുന്നേ….നിനക്കെന്നാടാ പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാകാത്തെ….ഇതിലും ഇതിലും കൂടുതൽ ഞാനെന്ത് ചെയ്തിട്ടാടാ നിന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണ്ടേ….എനിക്കറീല്ല ദൈവമേ……”
അവസാനം ഇടറിപ്പോയി….
“പേടിയുണ്ടോ എന്റെ അമ്മൂമ്മക്ക്….”
അമ്മു മനസിലാകാതെ അവനെത്തന്നെ നോക്കി…
“സ്വന്തമായി കിട്ടിയ രണ്ടുപേരെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമെന്ന്…” അവനവളുടെ ഇരുകണ്ണിലും മാറിമാറി നോക്കി…
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.