“സങ്കടങ്ങളുടെ കൂട്ടിൽ ചിറകുമുളക്കാത്ത ഈ കുഞ്ഞിക്കിളി പിന്നെയും ഒറ്റയ്ക്കായി പോകുമെന്ന്…..മ്മ്…”
അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഇരമ്പിയാർക്കുന്ന കടൽ കണ്ണിൽ തീരം തൊടാൻ അലയടിച്ചുവരുന്നത് ഹരിക്ക് കാണാം….
“കരയല്ല്…..എനിക്കതിഷ്ടല്ല കാണാൻ…..” അവനവളുടെ കവിളിൽ വിരൽമുറുക്കിപിടിച്ചു….
വിതുമ്പൻ തുടങ്ങിയ ചുണ്ട് അമ്മു കടിച്ചുപിടിച്ചു….
“പറയ്….അതോണ്ടല്ലേ വാശി പിടിച്ച് എന്നെയിങ്ങനെ നേടിയെടുക്കാൻ നോക്കണേ….ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ എന്നെയല്ല….എന്റമ്മയെ….”
“നിക്ക് നിന്നേം ഇഷ്ടാടാ….നിന്നേം വേണെടാ…..” അമ്മു എത്ര കടിച്ചുപിടിച്ചിട്ടും കരഞ്ഞുപോയി…
“കരയല്ലെന്നേ….” ഹരി അവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചോടടുക്കിപിടിച്ചു….
ഏങ്ങൽ കുറച്ചൂടെ ഉച്ചത്തിലായി….
“കരയല്ലേ പൊന്നേ…..എനിക്കത് കാണാൻ വയ്യടി….ഞാൻ വെറുതെ പറയുന്നെ അല്ലാടി….ഞാനും എന്റമ്മയും എന്നും നിന്റേത് മാത്രം ആയിരിക്കും…നമ്മള് തമ്മിൽ സെറ്റ് ആയില്ലെങ്കിൽ നമ്മള് സെപ്പറേറ്റ് ആയാൽ അമ്മ എന്നെ വേറെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കും എന്നൊക്കെയുള്ളൊരു പേടിയുണ്ടല്ലേ അമ്മൂമ്മക്ക്…..അതൊന്നും വേണ്ട….നിനക്ക് വേണെങ്കിലും വേണ്ടെങ്കിലും ഹരിയിവിടെ തന്നേ കാണും…എന്റമ്മേം….” അവനവളുടെ പുറത്ത് പതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അമ്മു നെഞ്ചിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി….കണ്ണും മുഖവും തുടച്ചു….
അതേയ് ഞാൻ എണീറ്റ് പോവാ…ഇവിടിരുന്നാൽ അടുത്ത കൊല്ലം ഡേറ്റ് ആനിവേഴ്സറിക്ക് പകരം ഞാൻ നിന്റെ ഡെത്ത്….അല്ലെ വേണ്ട വേറെ വല്ല ആനിവേഴ്സറിയും വയ്ക്കും…“
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.