മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്] 64

ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ‘Savage Grace’ എന്ന ഈ യാത്ര അതിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ യാതൊരു തിടുക്കവുമില്ലാതെ, അതീവ പ്രണയത്തോടെ അവൻ എന്നെ ലാളിച്ചു. അവൻ എന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി, അവന്റെ ആ ചൂടുള്ള പാൽ എന്നിൽ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദിവസം തുടങ്ങി.

സ്ഖലനത്തിന് ശേഷം അവൻ എഴുന്നേറ്റു പോയില്ല. എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് അവൻ ദീർഘനേരം അങ്ങനെ കിടന്നു. “ഉമ്മീ, എന്റെ ഈ ചൂട് ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ തങ്ങുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഒന്നായിക്കഴിഞ്ഞു,” അവൻ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ ആ നിശബ്ദതയിൽ ഞാൻ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ ശാരീരികമായോ വൈകാരികമായോ യാതൊരു വിടവുമില്ല.

പകൽ മുഴുവൻ അവന്റെ സാന്നിധ്യം ഞാൻ ഓരോ നിമിഷവും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഹാളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉരസി നടക്കും, ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ തുടകളിൽ അമർന്നിരിക്കും. സദാസമയവും ആ ശാരീരിക ബന്ധം നിലനിൽക്കുന്നത് എന്നിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി നിറച്ചു. “ഉമ്മി ഈ വീട് നോക്കുന്ന രീതിയും, ഉമ്മിയുടെ ഈ സൗന്ദര്യവും… ഞാൻ എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ് ഉമ്മേ,” എന്ന അവന്റെ പുകഴ്ത്തലുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അവന് മുന്നിൽ ഒരു പൂജാരെപ്പോലെ സമർപ്പിച്ചു.

വൈകുന്നേരം അവൻ എന്റെ മുടിയിൽ എണ്ണ തേപ്പിച്ചു തരുന്നതിനിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഈ വിചിത്രമായ യാത്രയെക്കുറിച്ച് അവൻ സംസാരിച്ചു. “ഉമ്മീ, നമ്മൾ എല്ലാ അതിരുകളും ലംഘിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ആരും കടന്നുചെല്ലാൻ ഭയക്കുന്ന ഇടങ്ങളിലാണ് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ അവിടെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുഖവും സമാധാനവും ഉള്ളതെന്ന് നമ്മൾ കണ്ടെത്തി.”