മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്] 64

ഇരുപത്തിനാലാം ദിവസം പ്രഭാതം പൊട്ടിവിടർന്നത് വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവവും എന്നാൽ അതിലേറെ തീവ്രവുമായ ഒരു പ്രണയാന്തരീക്ഷത്തിലായിരുന്നു. ഇന്ന് അവൻ ചായയുമായി വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ കുസൃതിയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയെ നോക്കുന്ന ഒരു പുരുഷന്റെ കരുതലും ആധിപത്യവുമായിരുന്നു. അവൻ എന്റെ അരികിലിരുന്ന് എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.

“ഉമ്മീ, പഴയ എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾക്കും മുകളിലാണ് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ. ഉമ്മി വെറുമൊരു ഉമ്മയല്ല, എന്റെ ജീവിത പങ്കാളിയാണ്. എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉമ്മിയുണ്ട്,” അവൻ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി. ആ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നാലെ അവൻ എന്നെ ഗാഢമായി ചുംബിച്ചു. ആ വൈകാരികമായ നിമിഷം തീവ്രമായ ഒരു ശാരീരിക ഒന്നാകലിലേക്ക് വഴിമാറി. അവൻ എന്നിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ വെറുമൊരു ഉമ്മയും മകനുമല്ല, മറിച്ച് ഒരാത്മാവായി മാറുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

പകൽ അടുക്കളയിലെ പാചകം ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘനേരത്തെ ഒരു ഫോർപ്ലേ (Foreplay) പോലെയായിരുന്നു. മസാലകൾ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് ചേർന്നുനിന്നു. അവന്റെ ആ ചൂടുള്ള ശ്വാസം എന്റെ കഴുത്തിലും തോളിലും തട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ വല്ലാതെ ഉത്തേജിതയായി. വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവൻ കറി രുചിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ വിരലുകളിൽ അമർന്നു.

“ഈ മസാലയുടെ മണത്തേക്കാൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഉമ്മിയുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണമാണ്,” എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എന്റെ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ അരക്കെട്ടിൽ നഖം കൊണ്ട് മെല്ലെ പോറി. ആ സ്പർശനത്തിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ കാമത്തീ പടർന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവനായി ഞാൻ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.