മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 145

“ഉമ്മി ഉറങ്ങിയോ? അതോ?” എന്ന അവന്റെ ആദ്യ സന്ദേശം വായിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ ഉണ്ടായി. പകൽ സമയങ്ങളിൽ മകനായി പെരുമാറുന്ന അവൻ, രാത്രിയായാൽ വല്ലാത്തൊരു വന്യതയുള്ള കാമുകനായി മാറുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. “ഉറക്കം വരുന്നില്ല മോനേ… നീ അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെ ഒരു ശൂന്യത പോലെ,” എന്ന് അവൾ മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു. ആ സന്ദേശം അയച്ചതിന് പിന്നാലെ അവന്റെ വർണ്ണനകൾ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ നിറയാൻ തുടങ്ങി.

അവളുടെ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളെക്കുറിച്ചും അവൻ പച്ചയായി എഴുതിത്തുടങ്ങി. “അന്ന് കാറിൽ വെച്ച് ആ സാരിക്കിടയിലൂടെ കണ്ട ഉമ്മിയുടെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ട് ഇപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണിലുണ്ട്. ആ ചന്തിയിലെ തഴപ്പും, ബ്രാ മുറുകിയ ആ വിരിഞ്ഞ മുതുകും… എന്റെ കൈകൾ അവിടെ അമരുന്നത് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു,” എന്ന അവന്റെ വരികൾ വായിച്ചപ്പോൾ ഉമ്മി അറിയാതെ ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ ഉടലിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ഓരോ വരിയും ഒരു സ്പർശനം പോലെ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ലഹരി പടർത്തുകയായിരുന്നു.

അവന്റെ വർണ്ണനകൾ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, ഉമ്മി അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ കൈകൾ സാരിക്കിടയിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് പായിച്ചു. സ്വന്തം ഉടലിനെ തലോടുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ മോന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും വിയർത്തൊലിച്ച മസിലുകളുമായിരുന്നു. “നീ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് ഈ രാത്രി തള്ളിനീക്കാൻ വയ്യ… എന്റെ ഉടൽ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിക്കുന്നു,” എന്ന് അവൾ അവനെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. മകന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും നഗ്നയാക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയുടെ ആവേശത്തോടെ അവൾ തന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.