മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 144

തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ഉമ്മി മകന്റെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു. കൊച്ചിയിലെ റോഡുകൾ ഇപ്പോൾ വിജനമായിരുന്നു. ആ രാത്രി നൽകിയ ആത്മവിശ്വാസവും ലഹരിയും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ തിളക്കം നൽകി. തങ്ങളുടെ ഈ ബന്ധം ആരും അറിയാത്ത ഒരു വലിയ രഹസ്യമായി ഇനിയും തുടരുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണിയോടടുത്തിരുന്നു. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ഇരുട്ടിൽ ആ വലിയ വീട് അവരെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഉമ്മിക്ക് ഭയമില്ലായിരുന്നു, പകരം മകന്റെ സ്പർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ നീറുന്ന ഒരു തരം ആവേശം മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നത്.

കൊച്ചിയിലെ ആ രാത്രിയാത്രയ്ക്ക് ശേഷം മകൻ തന്റെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും, ആ ദൂരം അവർക്കിടയിലുള്ള ലഹരിയെ ഒട്ടും കുറച്ചില്ല. അതിനിടയിലാണ് ഉപ്പ വിദേശത്തുനിന്നും നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്താൻ പോകുന്നു എന്ന വാർത്ത വരുന്നത്. ഉപ്പ യുടെ വരവ് തങ്ങളുടെ രഹസ്യ ലഹരിക്ക് തടസ്സമാകുമോ എന്ന ഭയം ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ പതുക്കെ നിഴൽ വീഴ്ത്തിത്തുടങ്ങി. ആ ഭയം തന്നെയാണ് അവളിൽ മകനോടുള്ള ആസക്തി കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കിയതും. അവളുടെ മനസ്സു മുഴുവൻ മകന്റെ സ്പർശനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളായിരുന്നു.

ആ ദിവസം രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉമ്മിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. കട്ടിലിൽ കിടന്ന് അവൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. പെട്ടെന്നാണ് കാതോരം ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. നോക്കിയപ്പോൾ മകന്റെ സന്ദേശമാണ്.