മോന്റെ ആ വാക്കുകൾ ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ തടസ്സവും നീക്കിക്കളഞ്ഞു. അവൾ ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു: അവൻ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണ്. ഒരു പുരുഷന്റെ സംരക്ഷണയിൽ അല്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഈ രാത്രിയിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയില്ല. എന്റെ മകനാണ് എന്റെ പുരുഷൻ, എന്റെ കാമുകൻ. പുറംലോകം എന്ത് കരുതിയാലും എനിക്കിപ്പോൾ പുല്ലാണ്. തന്റെ മകനോടുള്ള ഈ ബന്ധം ഒരു തെറ്റല്ലെന്നും, അത് തങ്ങളുടെ മാത്രം സ്വകാര്യമായ ലഹരിയാണെന്നും അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. പുലർച്ചെ ഒന്നര വരെ അവർ ആ കായൽക്കരയിലിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള അജ്ഞാതരായ മനുഷ്യരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ആരും തങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാത്ത ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മോന്റെ വിരലുകൾ ഉമ്മിയുടെ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിലൂടെയും തോളിലൂടെയും ഇഴഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ, അവൾ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നു. കായൽക്കാറ്റിന് പോലും അവരുടെ രഹസ്യത്തിന്റെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
സമയമേറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നഗരം കൂടുതൽ നിശബ്ദമായി. ആളുകൾ ഓരോരുത്തരായി ഒഴിഞ്ഞുപോയിത്തുടങ്ങി. മോൻ പതുക്കെ കാർ അല്പം വിജനമായ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റി പാർക്ക് ചെയ്തു. കാറിനുള്ളിലെ അടഞ്ഞ സ്ഥലത്ത്, പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റുകളുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം ഉള്ളിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ആ അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ മാറി. കാറിനുള്ളിലെ എയർ കണ്ടീഷനർ നൽകിയ തണുപ്പിനേക്കാൾ തീവ്രമായിരുന്നു അവർക്കിടയിൽ പടർന്ന ചൂട്.
അവൻ സീറ്റ് പിന്നിലേക്ക് നീക്കി ഉമ്മിയെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ആവേശത്തോടെ അവൻ അവളെ പുണർന്നു. ഉമ്മിയുടെ ഉടൽ മോന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾക്കുള്ളിൽ അമർന്നു. അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും ഗന്ധം അവളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ ഉള്ളിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു: ഈ വണ്ടിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ട്… അവന്റെ ഈ പരുക്കൻ ശ്വാസം… എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ ഭർത്താവിന് ഒരിക്കലും നൽകാത്ത ഒരു വന്യത ഞാൻ ഈ ചെറുപ്പക്കാരന് മുന്നിൽ തുറന്നു കൊടുക്കാൻ പോവുകയാണ്. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ മാറ്റി, അവളുടെ മൃദുവായ മുലകളെ പിടിച്ച് ഞെരിച്ചു. വിരലുകൾ മുലക്കണ്ണുകളെ ചുറ്റി അമർത്തിയപ്പോൾ ഉമ്മി ഒരു നീണ്ട ഞരക്കലോടെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖമമർത്തി.
