മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 145

ആ ഫോട്ടോ എടുത്ത സാഹചര്യം അദ്ദേഹം ഭ്രാന്തമായി ആലോചിച്ചു. വീട്ടിൽ മറ്റാരും ഇല്ലാത്ത, താൻ ഗൾഫിലായിരുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു നേരത്തായിരിക്കണം അവർ ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അത്തരത്തിൽ നിന്നത്. ഷർട്ട് ധരിക്കാത്ത മകനും, ആവേശത്തോടെ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഉമ്മയും. ആ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്ന ഓരോ അംശവും ഒരു വലിയ രഹസ്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലായിരുന്നു. ഉപ്പയുടെ മനസ്സിലേക്ക് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങൾ ഓടിയെത്തി. മോൻ ഉമ്മയെ നോക്കുന്ന രീതിയും, അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഇരുവരും കാണിച്ച അസ്വസ്ഥതകളും ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് പുതിയതും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ അർത്ഥങ്ങൾ നൽകി.

ഉപ്പ വേഗത്തിൽ ഫോൺ തിരികെ ടീപ്പോയിയിൽ വെക്കുമ്പോൾ മോൻ കുളി കഴിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉപ്പയുടെ മുഖത്തെ വിളർച്ചയും വിയർപ്പും മോൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഉമ്മ അദ്ദേഹത്തെ ഉറക്കെ വിളിച്ചത്. “ഇക്കാ, ചായ റെഡിയായിട്ടുണ്ട്, ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…” എന്ന അവളുടെ കാമുകിയുടേത് പോലുള്ള വിളി കേട്ടപ്പോൾ ഉപ്പ ഒന്ന് ഞെട്ടിവിറച്ചു. അപ്പുറത്ത് തന്നെ ഇക്ക എന്ന് വിളിക്കുന്ന തന്റെ ഭാര്യയും, ഇപ്പുറത്ത് അവളുടെ ഉടലിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിയ മകനും. ഉപ്പയുടെ തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അന്ന് രാത്രി ഉമ്മയുടെ അരികിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഉപ്പയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉടലിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ആ നാഭിച്ചുഴിയിൽ മകന്റെ കൈമുദ്രകൾ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ ക്രൂരമായി വേട്ടയാടി. ഉമ്മ വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നല്ല ഉറക്കത്തിലായപ്പോൾ അദ്ദേഹം കാമത്തോടെയും സംശയത്തോടെയും അവളെയൊന്ന് നോക്കി. ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിലെ വയറിലെ നാഭിയിൽ മോന്റെ വിരലുകൾ അമർന്ന പാടുകൾ ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടോ എന്ന് അദ്ദേഹം ഇരുട്ടിൽ അറിയാതെ പരതി. ഈ പുതിയ രഹസ്യം തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കുമോ എന്ന ഭയം അദ്ദേഹത്തെ ഒട്ടും ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല. ഒരു മിറർ സെൽഫിയിലൂടെ താൻ കണ്ടത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വഞ്ചനയാണോ എന്ന് അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടു.