മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 145

താൻ വിദേശത്തു കിടന്ന് ചോരനീരാക്കി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വലിയ വീട്ടിൽ താൻ ഒരു അന്യനെപ്പോലെ ആക്കപ്പെടുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിയിരുന്നു. പഴയതുപോലെ തന്നോട് അടുപ്പം കാണിക്കാത്ത ഭാര്യയും, എന്തിനും ഏതിനും മകന്റെ അഭിപ്രായം തേടുന്ന അവളുടെ രീതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തകർത്തു. തന്റെ മകന്റെ ആൺകരുത്തിന് മുന്നിൽ സ്വന്തം ഭാര്യ ഇത്രമേൽ കീഴടങ്ങുന്നത് ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

അദ്ദേഹം പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഗൗരവവും ചുവന്നുതുടുത്ത കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. മോൻ ഫോൺ പതുക്കെ വശത്തേക്ക് മാറ്റി ഉപ്പയെ നോക്കി.

ഉപ്പ അവരെ രണ്ടിനെയും മാറി മാറി നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി:

“ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ? എനിക്ക്… എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഈ വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഈ പടിവാതിൽ കടന്നുവന്ന അന്ന് മുതൽ കാണുന്ന കാഴ്ചകളൊന്നും അത്ര സുഖമുള്ളതല്ല.”

ഉമ്മിയും മോനും ഒന്നും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കി. ഉപ്പയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിലുള്ള ഈ പുതിയ അടുപ്പവും, രഹസ്യങ്ങളും, നോട്ടങ്ങളും… എല്ലാം ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വഞ്ചിക്കാനാവില്ല. ഈ വീട്ടിലെ ഓരോ ചുവരുകൾക്കും നിങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയാം.”