മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 144

ഉപ്പ അല്പം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ്, തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടത്തോടെ ഉമ്മിയെ നോക്കി.

“ആദ്യം ഞാൻ കണ്ടത് നിന്റെ ഫോണിലെ ആ കണ്ണാടി സെൽഫിയാണ്. ഒരു മകൻ സ്വന്തം ഉമ്മയുടെ നഗ്നമായ വയറിലും നാഭിയിലും കൈകൾ വെച്ച്… ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ പെണ്ണിനെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നത് പോലെ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച. അന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തിരുത്താൻ നോക്കി. വെറുമൊരു സ്നേഹപ്രകടനമായിരിക്കാം എന്ന് കരുതി.”

ഉപ്പയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഉമ്മിയുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ ഭയത്തോടെ മകനെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ ശാന്തനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

“പിന്നീട് മഴ നനഞ്ഞു വന്ന അന്ന്… ആ സൈഡ് മുറിയിൽ വെച്ച് നീ ഇവന്റെ നഗ്നമേനിയിൽ കൈകൾ ഓടിച്ചതും… വിയർപ്പ് മണത്തതും ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു കണ്ടു,” ഉപ്പയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. “എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ആ റിസോർട്ടിലെ സൗണയ്ക്കുള്ളിൽ… മുപ്പത് മിനിറ്റിലധികം സമയം നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നഗ്നരായി… പരസ്പരം വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ചും… അവന്റെ ആ അവയവം നീ കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് ജെട്ടിയിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു എന്ന് നാണത്തോടെ നീ ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ച് എന്നോട് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ… ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അവിടെ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു!”

ഉപ്പയുടെ ഈ തുറന്നുപറച്ചിൽ ആ മുറിയിലെ വായുവിനെപ്പോലെ മരവിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. തങ്ങൾ അതീവ രഹസ്യമെന്ന് കരുതിയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഉപ്പ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉമ്മി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ വല്ലാതെ പതറിപ്പോയി.

“അതുമാത്രമല്ല…” ഉപ്പയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു. “രാത്രി എന്റെ അരികിൽ കിടക്കുമ്പോൾ നീ കാണുന്ന ആ വന്യമായ സ്വപ്നങ്ങൾ… ഉറക്കത്തിൽ ആവേശം പൂണ്ട് ‘മോനേ… പിടിക്ക്… തള്ളൂ…’ എന്ന് നീ നിലവിളിച്ചതും, നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ നിന്റെ മുലകൾ നീ തന്നെ തടവി പുളഞ്ഞതും ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടതാടീ! സ്വന്തം മകനെ ഓർത്ത് കാമഭ്രാന്തോടെ ഉറക്കത്തിൽ ഞരങ്ങുന്ന ഒരു ഭാര്യയുടെ കൂടെയാണ് ഞാൻ ഈ കിടക്കുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ അറപ്പ് തോന്നുന്നു!”