സെബാസ്റ്റ്യൻ തുടർന്നു, “ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അത്യാവശ്യമായി ഒരാളെ കാണാൻ പുറത്തേക്ക് പോവുകയാണ്. പക്ഷേ ഈ കുട്ടി വരുന്നില്ലെന്ന് ഒരേ വാശി. ഇത്രയും ദൂരമൊക്കെ വന്നിട്ട് ഇവളെ ഈ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മനസ്സ് വരുന്നില്ല. വിരോധമില്ലെങ്കിൽ… കുറച്ചു സമയം ഇവൾ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഇവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ?”
മീര ഒന്ന് പരുങ്ങി. “അതിനെന്താ ചേട്ടാ, അവൾ ഇവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ,” മീര പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. തന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ ആ നടുവിലെ വിടവിലൂടെ പൊക്കിൾ കാണുന്നത് മീരയെ അല്പം അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടിയിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്തതിന്റെ പരിഭ്രമം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവൾ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“താങ്ക്സ് മീരേ,” ലിൻഡ പറഞ്ഞു. “ഇവൾക്ക് നിങ്ങളെ നല്ല കാര്യമാണ്. ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വരാം. റിയാ… നീ ഇവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് കേട്ടോ.”
റിയ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ വന്നതും കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യനും ലിൻഡയും യാത്ര പറഞ്ഞു പോയതോടെ ആ മുറിയിൽ ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത പടർന്നു.
അർജുൻ തന്റെ ഷോർട്സിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ട് വെറുതെ അവിടെ നിന്നു. മീര റിയയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “എന്താ റിയാ… നീ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരുന്നില്ലേ പുറത്തേക്ക്?”
റിയ തന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി മീരയെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് മീരയുടെ ആ ‘കട്ട് ഔട്ട്’ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. “നോ മീരാ… എനിക്ക് നല്ല ടയേർഡ് ആണ്. പിന്നെ നിങ്ങളെ ഡിസ്റ്റർബ് ചെയ്യണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി. ബൈ ദി വേ… മീരാ, ഈ ഡ്രസ്സ് നിനക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. വെരി സെക്സി!”
