നന്ദിത 5 [Kothiyan] 73

“ഇത് ധരിക്കെടി. ഇനി ഉച്ച വരെ നീ ഇവിടുത്തെ രജനിയാണ്. ഈ വേഷം ഇട്ട് വേണം നീ ഇവിടെ പണിയെടുക്കാൻ.”

​ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ എന്റെ നനഞ്ഞ വെള്ള കുർത്ത അഴിച്ചു മാറ്റി.

അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് വസ്ത്രം മാറേണ്ടി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ നാണം വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ ഇടുങ്ങിയ ബ്ലൗസ് എന്റെ ശരീരത്തിന് ഒട്ടും പാകമായിരുന്നില്ല.

മരുന്നിന്റെ ഫലം ആന്നെന്നു തോന്നുന്നു എന്റെ മൊല ഒന്നും കൂടി വലുതായി അതും അല്ല നല്ല സോഫ്റ്റും

അത് ഇട്ടപ്പോൾ എന്റെ പകുതി വയറും പുറത്തായിരുന്നു.

കള്ളി മുണ്ട് ഉടുക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടിയിൽ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആ മുണ്ടിനുള്ളിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും നഗ്നയാണെന്ന ബോധം എന്നെ വേട്ടയാടി.

ഞാൻ ആ വേഷം കെട്ടി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ചന്ദ്രൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു മദ്യം കുടിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“ആഹാ… ഇപ്പോൾ നീ ശരിക്കും ഒരു ഇറച്ചിക്കടയിലെ വേശ്യയെപ്പോലെ ഉണ്ടല്ലോടി!”

​അവൻ എന്നെ അടുത്തു വിളിച്ചു. “മാഡം പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ, നിനക്ക് അനുസരണ പഠിപ്പിക്കണമെന്ന്. ഇങ്ങോട്ട് മുട്ടുകുത്തി ഇരിക്കെടി.”

​ഞാൻ അവന്റെ കാല്ക്കൽ മുട്ടുകുത്തി. അവൻ തന്റെ പുകയില കറ പിടിച്ച വിരലുകൾ എന്റെ കവിളിലൂടെ ഉരച്ചു.

“നിന്റെ ഗമയൊക്കെ ഇങ്ങ് മാറ്റിവെച്ചോ. ഇനി നീ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കിനും മുന്നിലും ‘ശരി സർ’ എന്ന് ചേർക്കണം. മനസ്സിലായോടി?”