നന്ദിത 5 [Kothiyan] 73

​”നോക്കടാ… ആ സാരിയുടുത്ത മാഡത്തിന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടോ?”

“എന്തൊരു വേഷമാടാ ഇത്? ആ വെള്ള കുർത്തയുടെ ഇടയിലൂടെ എല്ലാം കാണാമല്ലോ!”

​നാട്ടുകാരുടെ കമന്റുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ തറച്ചു കയറി. എന്റെ പൊക്കിളിലെ കമ്മൽ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കുർത്തയ്ക്കുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്നത് ചിലർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഞാൻ പേടിയോടെ അറിഞ്ഞു.

​ഞങ്ങൾ ചന്ദ്രന്റെ ഇറച്ചിക്കടയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തി.

ചന്ദ്രന്റെ കട എന്നാ ബോർഡ്‌ കണ്ടാണ് അയാളുടെ പേര് ചന്ദ്രൻ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്

ചന്ദ്രൻ 5 അടി 8 ഇഞ്ച് ഉയരം ഒത്ത വണ്ണം

ചോര പുരണ്ട കൈകളുമായി അവൻ മാംസം വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവൻ കത്തി താഴ്ത്തി വെച്ചു.

സുജ മാഡത്തെ അവൻ ബഹുമാനത്തോടെയും എന്നെ ഒരു വഷളൻ നോട്ടത്തോടെയും നോക്കി.

​”ആഹാ… സുജേ, ഇതാരാ? നിന്റെ പുതിയ ജോലിക്കാരിയാണോ?” ചന്ദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​”അതെ ചന്ദ്രാ… ഇവൾക്ക് ഇന്ന് കുറച്ച് ഇറച്ചി വെട്ടുന്നത് പഠിപ്പിക്കണം ” മാഡം എന്നെ മുന്നിലേക്ക് തള്ളി.

​ചന്ദ്രൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും ചോരയുടെയും മണം എന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് എന്റെ കുർത്തയുടെ മുകളിലൂടെ പൊക്കിളിന് നേരെ തൊട്ടു. “ഈ കുർത്ത കൊള്ളാലോടി… എല്ലാം ഇതിനുള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. നല്ല ചരക്ക് തന്നെ!”

​ചന്ദ്രൻ മാഡത്തിന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു,