നന്ദിത 5 [Kothiyan] 73

“സുജേ… ഇവളെ കണ്ടിട്ട് ഒരു കഴപ്പി ലുക്ക് ഉണ്ടല്ലോ.

ഇവളോട് ഈ അഴുക്ക് തറയിൽ ഇരുന്ന് ഇറച്ചി കഴുകാൻ പറയ്. ആളുകൾ കാണട്ടെ നിന്റെ ഈ പുതിയ ദാസിയെ.”

​മാഡം തന്റെ റിമോട്ടിൽ വിരലമർത്തി. ഉള്ളിലെ ആ വൈബ്രേറ്റർ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ഞാൻ അറിയാതെ ഒരു മൂളലോടെ ചന്ദ്രന്റെ കാല്ക്കൽ വീണു.

എന്റെ വെള്ള കുർത്ത ചന്തയിലെ ആ അഴുക്കുചാലിലെ വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. നനഞ്ഞതോടെ ആ കുർത്ത എന്റെ ശരീരവുമായി പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

ടാറ്റൂവും പിയേഴ്സിംഗും ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും വ്യക്തമായി കാണാം.

​”ഇനി ഇവളെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ ചന്ദ്രാ… ആളുകൾ കാണട്ടെ ,” മാഡം തന്റെ ഫോണിൽ വീഡിയോ എടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു എന്നിട്ടു എന്നെ വേട്ടക്കാർക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു മിസ്ട്രെസ് അവിടെ നിന്ന് പോയി

മാഡത്തിന്റെ വണ്ടി കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതോടെ ചന്ദ്രൻ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കത്തി ആ പീഠത്തിൽ ആഞ്ഞു തറച്ചു.

അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ മുടിയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

“വാടി ഇങ്ങോട്ട്… മാഡം പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ,” അവൻ എന്നെ ആ കടയുടെ ഇരുണ്ട മൂലയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ തുരുമ്പിച്ച ചില പാത്രങ്ങളും അഴുക്ക് പുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളും കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൻ അവിടെ തൂങ്ങിക്കിടന്ന ഒരു പഴയ കള്ളി മുണ്ടും ഇടുങ്ങിയ ഒരു ചുവന്ന ബ്ലൗസും എടുത്തു എന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.