അഞ്ജലി : ” ആഹാ… ഇപ്പോൾ എന്താ ഒരു ഭക്തി… ”
എന്റെ കള്ളുകുടിയൻ തെമ്മാടിയ്ക്ക്…. ”
അവൾ പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു തമാശ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടും …. അവന് ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
അവൻ മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് …
അഞ്ജലി : ” ഹെലോ … മിസ്റ്റർ…. താങ്കളുടെ കെട്ടിറങ്ങിയില്ലേന്ന്… ” ചോദിച്ചതും അവളെ നോക്കി നന്ദൻ പുഞ്ചിരിച്ചു പോയ് …
അഞ്ജലി : “നീ ചിരിക്കണ്ട…നിനക്ക് ഞാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ട്… വീട്ടിലോട്ട് വാ.. തരാം …” മെന്ന് പറഞ്ഞവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു…
അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മി എന്നെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു … അഞ്ജലി താൻ വിചാരിച്ചത് പോലെ ദേഷ്യത്തിൽ അല്ലെന്ന് മനസിലായെങ്കിലും….നന്ദന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്തമായിരുന്നു… തന്റെ അഞ്ജലികുട്ടിയോട് അരുതാത്തതെന്തോ ചെയ്ത് പോയിരിക്കുന്നു … എന്ന കുറ്റബോധം കൊണ്ടവന്റെ മനസ്സ് നീറി ….
അഞ്ജലി : “മുഖമൊക്കെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ… നന്ദേട്ടൻ വല്ലതും കഴിച്ചോ….?”
ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞതും …
അഞ്ജലി :” ഉച്ചയ്ക്കും ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ…വേഗം ചെല്ല്… ഞങ്ങൾ കാവിലോട്ട് പോകുവാ… “അവൾ തിരിഞ്ഞ് ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട്… “തീരുന്നതിനു മുൻപേ പോയ് കഴിച്ചിട്ട് വാ….”
അവർ പോയതും നന്ദൻ തറവാട്ടിലേക്കു നടന്നു ….
പന്തലിലേക്ക് കയറിയ തന്നെ നോക്കി ആഹാരം കഴിയ്ക്കുന്നവരിൽ ചിലർ കളിയാക്കി ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ….നന്ദൻ ആഹാരം കഴിച്ച് അമ്പലക്കുളത്തിന്റ അതിരിലായ് ചാഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന മരചില്ലകളുടെ നിഴലുകൾ തഴുകുന്ന …. നിശബ്ദതയുടെ നെടുവീർപ്പുകൾ തങ്ങിയ…ആ നീണ്ട ഇടവഴിയിലൂടെ പടിഞ്ഞാറ്റേ കാവിലേക്ക് നടന്നു …. അവിടേയ്ക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ
എഴുതി അവസാനിപ്പിക്കുമോ
ഇതിന്റെ ബാക്കി ഉണ്ടാകുമോ?