അൽപനേരത്തേയ്ക്ക് ആരുമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല…. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നിശബ്ദത മാത്രമായിരുന്നു
ആ മുറിയിൽ …..
മുന്നോട്ട് വന്ന് തറയിൽ കിടന്ന രാഘവനെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു….
വിശ്വൻ : “രാഘവാ.. നീ ക്ഷമിയ്ക്ക്… ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ സ്വയം മറന്നു പോകും…”
നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാമോ… അന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ കൂടെ നിന്നാൽ നിയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത് എന്തും ഞാൻ തരും…അത് പണമോ മറ്റെന്താണെങ്കിലും.. ഇനി അതല്ല എന്നെ ഒറ്റാൻ ആണ് തീരുമാനമെങ്കിൽ… നിന്നെയൊക്കെ വെട്ടി കീറി തോട്ടത്തിലെ റബ്ബർ ചുവട്ടിൽ വളമായി കുഴിച്ചു മൂടും ഞാൻ….പിന്നീട് നിന്നെയൊന്നും വീട്ടുകാരോ നാട്ടുകാരോ പോലും കാണില്ല…
എന്താണെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം…
“സത്യത്തിൽ വിശ്വന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പേടിച്ചു വിറച്ചു പോയെങ്കിലും.. രാഘവൻ പേടി മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ പ്രയാസപെട്ട് ധൈര്യം സംഭരിച്ചു….”
രാഘവൻ : “മരണത്തിൽ പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ല….
എനിക്ക് ഗുണമുള്ള കാര്യമാണെങ്കിൽ ഞാൻ ആരുടെ കൂടെയും നിൽക്കാം വിശ്വൻ സാറേ….
വിശ്വൻ : ” എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറി കഴിഞ്ഞാൽ… അഞ്ജലി അടക്കം ഈ ഇല്ലിയ്ക്കൽ തറവാട്ടിലെ മുഴുവൻ പെണ്ണുങ്ങളെയും… അതിൽ എന്റെ ഭാര്യ ആതിര അടക്കം നിനക്ക് പണ്ണി സുഖിയ്ക്കാൻ ഞാൻ അവസരം തരും… പോരേ… ”
വിശ്വൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വാസിക്കാനാവാതെ രാഘവൻ കണ്ണു മിഴിച്ചിരുന്നു…. വിപിനും വിശ്വനും പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ….
വിശ്വനാഥൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വാസം ആയില്ലെങ്കിലും.
തന്റെ നിക്കറിനുള്ളിൽ കുണ്ണ ബലം വച്ച് കുതിച്ചുയർന്നത് രാഘവൻ അറിഞ്ഞു….
എഴുതി അവസാനിപ്പിക്കുമോ
ഇതിന്റെ ബാക്കി ഉണ്ടാകുമോ?