നിശാഗന്ധി 10 [വേടൻ] 71

അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് ഒഴുകി വന്ന ശബ്ദത്തിന് പുറകെ അവള്ടെ അമ്മയും ഇറങ്ങി വന്ന്.

“” എന്നാ ഞങ്ങളിനി നിക്കുന്നില്ല, ഇറങ്ങിയേക്കുവാ.. ചേച്ചി പോവാ… “”

അവരുടെ കുട്ടത്തിൽ ഉള്ളോരാള് എല്ലാരേം ഒന്ന് നോക്കി, അതോടെ ആ രംഗം ഒഴിയാൻ നിൽക്കവേ ബാക്കി ഉള്ള കുറച്ച് പേർ ന്നോട് പുള്ളിടെ പേരിൽ മാപ്പ് ചോദിച്ചു. ഞാൻ കുഴപ്പം ഒന്നുല്ല ന്ന് പറഞ്ഞു അവരെ പറഞ്ഞുവിട്ടു.

“” ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് വല്ലതും നിനക്ക് വിഷമം ആയെങ്കിൽ ഈ അമ്മേ ഓർത്ത് പൊറുത്തേക്ക്.. “”

“” ഏയ്യ് അമ്മ ന്തൊക്കെയാ പറയണേ.. എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നില്ല.. വെറ്തെ..””

ഞാൻ അമ്മയോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവിടെ ഒരു ചിരി മാത്രം..

അത് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നേരെ പോയത് ന്റെ സഹധർമ്മിണിയുടെ അടുത്തേക്കണ്.
ചെന്നതും തീരുമാനുള്ള കാല് നീട്ടയവൾ കാണിച്ചു.. സന്തോഷം…

പിന്നെ അവളേം പൊക്കി നേരെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

അപ്പൊ ദാണ്ടേ വെളിയിൽ നിന്നും ബഹളം.. ദൈവമേ കുടുംബകലഹമാകണേ… ഉഫ്ഫ് വല്യച്ഛൻ ഇന്ന് മോചിതൻ ആവും… ഞാൻ വെളിയിലേക്ക് ഉറ്റ് നോക്കി..

“” നീ ആവശ്യമില്ലാത്തതൊന്നും തിരക്കാതെ, വേറെ വല്ല പണിയും നോക്ക്.. പോ. ചെല്ല്… “”

“” ഓഹ് അല്ലേലും നമ്മളെന്തേലും പറയുമ്പോളാണല്ലോ ഇവിടെല്ലാർക്കും കുഴപ്പം… വേണ്ട.. ഞാനൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ല… “”

വെളിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു കേൾക്കുന്ന വല്യച്ഛന്റെയും വല്യമ്മയുടേം ശബ്ദം കേട്ടതും ഞനൊന്ന് എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി,
ഇനി ചിലപ്പോ അടിച്ച് പിരിഞ്ഞാലോ…??