പുറത്ത് രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത. രാഹുൽ പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങി ജനലിന്റെ അരികിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഉള്ളിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ഓരോ ശബ്ദവും അവന്റെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യം കേട്ടത് മീരയുടെ തളർന്ന, എന്നാൽ ആവേശഭരിതമായ ശബ്ദമാണ്. “അങ്കിൾ… പതുക്കെ… അങ്കിൾ…” എന്ന് അവൾ വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ മാറി. ഒരുതരം ആവേശവും വിറയലും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിളിച്ചു: “സുനിതേ… എന്റെ സുനിതേ… നിന്നെ എനിക്ക് വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല…”
ആ വിളി കേട്ടതും അതുവരെ ‘അങ്കിൾ’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന മീരയുടെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു. വളരെ സ്വാഭാവികമായി, വർഷങ്ങളായുള്ള പരിചയത്തോടെ അവൾ മറുപടി നൽകി: “വേണുവേട്ടാ… ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ലല്ലോ. ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്.”
രാഹുൽ ഞെട്ടിപ്പോയി! മീരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ മീരയല്ല സംസാരിക്കുന്നത്. അത് അങ്കിളിന്റെ പരേതയായ ഭാര്യ സുനിതയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. “വേണുവേട്ടാ… അന്നത്തെ ആ രാത്രി ഓർമ്മയുണ്ടോ?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അങ്കിളുമായി മാത്രം പങ്കിട്ട പഴയ ചില സ്വകാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയാൻ തുടങ്ങി.
അകത്ത് അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണ മീരയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു കയറുമ്പോഴും, അവൾ വിളിക്കുന്നത് ‘വേണുവേട്ടാ’ എന്നാണ്. രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ സംശയമില്ല. സുനിതയാന്റി മീരയുടെ ശരീരത്തെ ഒരു മാധ്യമമാക്കുകയാണ്.
രാഹുൽ അവിടെത്തന്നെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.
The Author
