മീര ഉണർന്നപ്പോൾ നേരം നന്നേ വെളുത്തിരുന്നു. കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ തന്റെ അരികിൽ രാഹുൽ ഫോണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന മീര മുടി ഒതുക്കി കെട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
മീര: “എന്തായി രാഹുലേട്ടാ..നിങ്ങളുടെ തീരുമാനം പുതിയ ജോലിക്ക്
പോകുന്നില്ലേ? ഇന്നലെ ഒന്നും പറയാതെയാണല്ലോ കിടന്നത്.”
രാഹുൽ ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് മീരയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി സുനിതയായി മാറിയ മീര തന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതും ഡീൽ ഉറപ്പിച്ചതുമൊന്നും അവൾക്ക് ഓർമ്മയില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായി.
രാഹുൽ: “അത് മീരേ… നിനക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ ജോലിക്ക് പോകുന്നില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇവിടെത്തന്നെ തുടരാം.”
അതു കേട്ടതും മീരയുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് തിളങ്ങി. അവൾ ആവേശത്തോടെ രാഹുലിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.
മീര: “ദൈവം എന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു! രാഹുലേട്ടൻ ആ ജോലിക്ക് പോകരുത് എന്ന് ഞാൻ ഒരു വഴിപാട് നേർന്നിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണല്ലോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചത്.”
രാഹുൽ: “മ്മ്മ്… എല്ലാം നിന്റെ വഴിപാടിന്റെ ഗുണം തന്നെ! എന്നിട്ട് എപ്പോഴാ അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നത്?”
മീര: “ഇന്ന് വൈകുന്നേരം പോകണം. പക്ഷേ രാഹുലേട്ടൻ വരണ്ട, ഞാൻ അങ്കിളിനെ കൂട്ടി പൊയ്ക്കോളാം. ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി ചെയ്തോളാം എന്ന് നേർന്നതാ.”
രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോൾ പത്തു ലഡ്ഡു ഒരുമിച്ച് പൊട്ടി! തന്റെ പ്ലാൻ ഇത്ര വേഗത്തിൽ നടക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല.
രാഹുൽ: “ആയിക്കോട്ടെ മീരേ, നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ. രാഹുൽ മീര അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ തക്കം നോക്കി..ജാനകിയെ വിളിച്ചു… ജാനകി.. നമ്മൾ പറഞ്ഞ ദിവസം ആയി… ഇന്നാണ് അത്… ഈ വീട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ റെഡി ആക്കി.. ഇനി നിനക്ക് ധൈര്യം ആയി ഇങ്ങോട്ട് വരാം.. ആരും നിന്നെ തടയില്ല.. നിനക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല… അപ്പുറത്ത് നിന്നു ജാനകി… സത്യം ആണോ രാഹുൽ.. എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.. രാഹുൽ.. നീ പേടിക്കേണ്ട ഞാൻ ഇല്ലേ.. വൈകുന്നേരം മീരയും അങ്കിൾഉം പുറത്ത് പോവും അപ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം.. നീ വരണം… ജാനകി : ശരി രാഹുൽ. രാഹുൽ ബൈ പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചു..
ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം മീര അതീവ വേഗത്തിൽ ഒരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു വെള്ള സെറ്റ് സാരിയും ചുവന്ന ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞ്, കണ്ണെഴുതി, മുടിയിൽ തുളസിക്കതിർ ചൂടി അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായി. അങ്കിളിനെ വിളിച്ചു.. അദ്ദേഹം റെഡി ആയി കാറിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കൃത്യം നാല് മണിയായപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആയി. മീര സിറ്റൗട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന രാഹുലിന് നേരെ കൈ വീശി. “ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം രാഹുലേട്ടാ… വരാൻ എട്ടു മണിയാകും.”
കാർ ഗേറ്റ് കടന്ന് ദൂരേക്ക് മറയുന്നത് വരെ രാഹുൽ നോക്കി നിന്നു. അവർ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായതും രാഹുൽ തന്റെ മൊബൈൽ എടുത്ത് ജാനകിയെ വിളിച്ചു.
രാഹുൽ: “ജാനകി… അവർ ഇറങ്ങി. നീ വേഗം വായോ.
ജാനകി പതുക്കെ തന്റെ വീടിന്റെ വാതിൽ പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ ഒരു നീല സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. ഓരോ ചുവടും വെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുൻപ് രണ്ട് തവണയും പടിവാതിൽക്കൽ വെച്ച് തള്ളിയിടപ്പെട്ട ഓർമ്മ അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി.
പക്ഷേ ഇത്തവണ രാഹുൽ പടിവാതിൽക്കൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ പതുക്കെ നടന്നു. പടിവാതിൽ കഴിഞ്ഞു… പൂമുഖം കഴിഞ്ഞു… അവൾ സ്റ്റെപ്പ് കയറി മുകളിലത്തെ ഹാളിലെത്തി.
ജാനകി: (വിശ്വസിക്കാനാവാതെ) “രാഹുൽ… എന്നെ ആരും ഒന്നും ചെയ്തില്ല! എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല രാഹുൽ!”
രാഹുൽ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ജാനകി, ഇനി നിന്നെ ആരും തടയില്ലെന്ന്. .”. രാഹുൽ അവളെ നേരെ തന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൂട്ടി.
മുറിയിലെത്തിയതും രാഹുൽ വാതിൽ ചാരി കുറ്റിയിട്ടു.
The Author
