“ഇവൻ നല്ല ഒത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ആയല്ലോ സുനിധെ ചെറുപ്പത്തിൽ കണ്ടതാ ഇവനെ”
അത് പറഞ്ഞപ്പോ അവർക്ക് പുറകിലായി നിന്നിരുന്ന ദിവ്യ ഒന്നു ചുമച്ചു.ഞാൻ അവളെ ഒന്നു നോക്കി അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ്.
“നീ ഇപ്പൊ എന്തു ചെയ്യുവാണ് അഭി”
“ഞാൻ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ നാട്ടിൽ എത്തിയിട്ടുള്ളൂ ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല മാഡം”
“നീ എന്നെ മാഡം എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചോ നിനക്കതിനു ഉളള അവകാശം ഒക്കെ ഉണ്ട്”ഹേ ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ഇവർക്കെന്താ വയ്യേ?.എൻ്റെ അതേ ചിന്തയിൽ തന്നെ ആണ് ദിവ്യ എന്ന് അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി.എനിക്കെന്ത് അവകാശം ഇവരെ അമ്മ എന്ന് വിളിക്കാൻ.
“അല്ല നീയും നിൻ്റെ അമ്മയെ പോലെ മാഡം എന്ന് തന്നെ വായിൽ വരുള്ളൂ എന്നുണ്ടോ” അതും പറഞ്ഞു അവർ ഒന്നു ചിരിച്ചു കൂടെ ഞാനും കൂടി.
“ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാനാ മാഡം.പണ്ട് മുതലേ ശീലിച്ചത് അല്ലെ”അമ്മ ഇടക്ക് കേറി പറഞ്ഞു.
“എൻ്റെ സുനിതേ നീ നമ്മൾ മാത്രം ഉള്ളപ്പോഴെങ്കിലും എൻ്റെ പേരൊന്നു വിളി”അവർ കുറച്ച് കെഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു.
ഇതൊക്കെ കണ്ട് എനിക്ക് ചിരിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എന്താ നിൻ്റെ തടിയും മുടിയും ഒന്നും നേരെയാകാത്തത്”മൃദുല ആൻ്റി ആണ് അത് ചോദിച്ചത്.
“ഒന്നുമില്ല time കിട്ടിയില്ല അതോണ്ടാ”
“ഹൂം… എന്തായാലും നാളെ വരുമ്പോ അതൊക്കെ ഒന്നു വൃത്തിയാക്കിയാൽ നന്നായിരിക്കും”
അല്ല നാളയോ.ഞാൻ എന്തിനാ നാളെ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്.എന്തോ ഒരു പന്തികേട്.
