പുലരിയിലേ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം ആ മുറിക്കുള്ളിലേക് കടന്നു ചെന്നു അവിടേം അത് പ്രകാശം നിറച്ചു ആ മുറിക്കുള്ളിൽ അപ്പോഴും കിടക്കയിൽ നിന്നും എണീക്കാതെ കിടക്കുവാണ് മായ.അവളുടെ മുഖത്തു ഒരുപാട് നെഞ്ചുരുകി കരഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണം കാണാമായിരുന്നു.വളരെ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതം ആയിരുന്നു അവളുടേത്.തന്നെ ജീവനേക്കാൾ അതികം സ്നേഹിക്കുന്ന അച്ഛനും അമ്മയും കുറുമ്പ് കാണിക്കാൻ മാത്ര മായി ഒരു കൊച്ചു അനുജത്തിയും.കളിയും ചിരിയും സന്തോഷവും സങ്കടങ്ങളും എല്ലാം അവർ പരസ്പരം പങ്കു വെക്കുമായിരുന്നു.പക്ഷേ എല്ലാം തകർന്നു പോയ ഒരു അവസ്ഥ യാണ് ഇപ്പോൾ.
കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്….
മായയുടെ നാട് ടൗണിൽ നിന്നെല്ലാം വിട്ടു കുറച്ചു ഉള്ളേരിയയിലുള്ള ഗ്രാമപ്രതേശമാണ്.ആ നാട്ടിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രമാണി ആയിരുന്നു അവളുടെ അച്ഛൻ സത്യശീലൻ.ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾക്കും മറ്റു വിശേഷപരിഭാദികൾക്കെല്ലാം മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നത് അദ്ദേഹം ആയിരുന്നു.എല്ലാവരോടും സ്നേഹവും ബഹുമാനത്തോടെയും മാത്രമേ അയാൾ പെരുമാറാർ ഉള്ളായിരുന്നു.നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം അത്രയും വിശ്വാസം ആയിരുന്നു അയാളെയും കുടുംബത്തെയും.
എന്നാൽ അയാളുടെ മുതിർന്ന സഹോദരൻ പ്രഭാകരൻ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.തന്റെ അനുജന്റെ ഈ ഉന്നതകൾ അയാൾക്കും കുടുംബത്തിനും അത്ര സന്തോഷം നൽകിയിരുന്നില്ല അതിനു കാരണം ആയതു മറ്റൊരു വിഷയമാണ്. കുടുംബ സ്വത്ത്.
സത്യശീലന്റെയും പ്രഭാകരന്റെയും അമ്മ ആയ ദേവയാനി കുടുംബ സ്വത്തുക്കൾ ഭാഗം വെക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. തന്റെ മൂത്ത മകന് വീടും പറമ്പും നൽകാൻ ആണ് അവർ ആദ്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നത് എന്നാൽ ചെറുപ്പം മുതലേ ദുശീലങ്ങളുടെ ഒരു കോട്ട തന്നെ അയാൾ പടുത്തുയാത്തിയിരുന്നു.
