Chapter Title : ആദിത്യഹൃദയം 1 [അഖിൽ]

ഇതാണെന്ന് മനസു പറയുന്നു .... നി ഞങ്ങളോട് പൊറുക്കണം ....ഇത്രേയും കാലം നിന്നിൽ നിന്നും സത്യം മറച്ചതിൽ നി ഞങ്ങളെ വെറുക്കരുത് ..... പ്രേത്യേകിച്ചു എൻ്റെ ദേവകിയെ അവൾക്ക് നിന്നെ ജീവനായിരുന്നു അച്ഛൻ എന്താ ഇങ്ങനെ ഓക്കെ പറയുന്നേ എന്താണെകിലും പറ അച്ഛാ......... ടെൻഷൻ അടിപ്പിക്കല്ലേ.... ഇന്നലെ ഞാൻ ഒരു സ്വപ്‍നം കണ്ടിരുന്നു ആദി .... എൻറെ ദേവകി വന്നിരുന്നു....... കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു...... കൂടുതലും നിന്റെ കാര്യമാ സംസാരിച്ചത്‌ ...... നിന്നോട് മറച്ചു വെച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നിന്നോട് പറയണം അതിനുള്ള സമയം ആയി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ആദി ഇതൊക്കെ കേട്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചു .....എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു എന്നോട് മറച്ചു വെച്ച എന്ത് കാര്യമാ അച്ഛാ.... ദിവാകരൻ ഒരു ദീർകാശ്വാസം വലിച്ചു...... എന്നിട്ട് ..... പറഞ്ഞുതുടങ്ങി ..... ആദി നി എൻ്റെയും ദേവകിയുടെയും മകൻ അല്ല ആദി ..... നിൻറ്റെ അമ്മ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ തന്നതാണ് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ആണ് ആദി ഇതൊക്കെ കേട്ടത് ....

ആദി ചാടി എഴുനേറ്റ് ലൈറ്റ് ഇട്ട് ബെഡിലേക്ക് നോക്കി... ദിവാകരൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി കിടക്കുന്നു ...... ദിവാകരൻ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി ...... ദേവികക്കും എനിക്കും മകൾ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ വിധി എഴുതിയതാ .... അങ്ങനെ വിഷമിച്ചു നടക്കുന്ന ഒരു ദിവസമാ നിൻറ്റെ അമ്മയെ കണ്ടത് .... അത് ഞാൻ ഇന്നും മറക്കില്ല ...... അത് പറയുമ്പോഴും ദിവാകരൻ്റെ മുഖത്തെ ഭയം ആദി ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു ഹോസ്പിറ്റലിലെ പണി കഴിഞ്ഞു വരുന്ന സമയം പുലർച്ച രണ്ടുമണി ആയിക്കാണും ഹോസ്പിറ്റലിലെ പിന്നിലുള്ള കാടു പിടിച്ച മൊട്ട കുന്ന് വഴിയാ ഞാൻ വീട്ടിലോട്ട് നടന്നത് അപ്പോഴാ ഞാൻ അത് കാണുന്നത് അവർ ഏഴു പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു..... ആരെയോ തിരയുന്നത് പോലെ .... നിൻ്റെ അമ്മയെ കണ്ടതും അതിലെ ഒരുത്തൻ ഗൺ എടുത്തു നിറ ഒഴിച്ചു ..... നീയും നിൻ്റെ അമ്മയുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ..... നിന്നെ.... അവർ എടുത്ത് നേരെ തൊട്ട് എടുത്തുള്ള അഴുക്ക് കനാലിലേക്ക് എറിഞ്ഞിരുന്നു .... അപ്പൊ