Chapter Title : ആദിത്യഹൃദയം 1 [അഖിൽ]

തന്നെ അവർ അവിടെ നിന്നും ഓടി പോയി .... ഞാൻ ആദ്യം ഓടിയത് കനാലിലേക്കാ...... നിന്നെ കണ്ടതും .... ഞാൻ വേഗം തന്നെ എടുത്തു ..... നിന്നേം കൊണ്ട് ഓടി ചെന്നത് നിൻറ്റെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ..... മരിച്ചു എന്നാ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ...... പക്ഷെ പെട്ടന്നു തന്നെ അവര് കണ്ണു തുറന്നു ..... നേരെ എൻ്റെ കൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു എന്നിട്ട്.... എന്നിട്ട് ...... ഇവനെ നോക്കണം .... ഇവൻ ജീവനോടെ ഇണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അവർ ഇവന്നെ കൊല്ലും......... അത് പറഞ്ഞതോട് കൂടി അവർ ബോധം മറഞ്ഞിരുന്നു ..... ഞാൻ പിന്നെ നിന്നെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി... ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞു ..... അടുത്ത ദിവസം ന്യൂസ്പേപ്പറിൽ നിൻറ്റെ അമ്മയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടിരുന്നു അത് ഞാൻ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ മേശയിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് ......

അതിനു ശേഷം നിന്നെ ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർ പോലീസിൽ ഏല്പിച്ചു..... അനാഥൻ ആണെന്നു പറഞ്ഞ് ..... ഈ സംഭവം ഞാൻ ദേവകിയോട് പറഞ്ഞു അപ്പോഴാ നിന്നെ ദത്ത് എടുക്കാംന് അവൾ പറയുന്നേ ഒരാഴ്ച്ചക്ക് ശേഷം നിന്നെ ഞങ്ങൾ ദത്ത് എടുത്ത് സ്വന്തം മകനെ പോലെ വളർത്തി..... ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ദിവാകരൻ കണ്ണ് അടച്ചു ആ കണ്ണിൽ നിന്നും അശ്രു പൊഴിനുണ്ടായിരുന്നു ...... ആദി ഇതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ കേട്ടിരുന്നു...... വീണ്ടും മരവിച്ച അവസ്ഥ ...... തനിക്ക് ഒന്നു കരയാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ .... അവൻ ബെഡിൽ ഇരുന്ന് മുഖം പൊത്തിപിടിച്ചിരുന്നു ....... സമയം കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു ......... ആദി കൈമാറ്റി ഇത്രേയും കാലം അച്ഛൻ എന്നു വിളിച്ച ദിവാകരനെ നോക്കിയപ്പോ ...... അയാൾ നിദ്രയിൽ മുഴുകിയിരുന്നു ഒന്ന് കരയാനോ സംസാരിക്കാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ..... ആദിയുടെ മനസ് മുഴുവൻ സൂന്യത മാത്രം ...... അങ്ങനെ ഓരോന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചു ആദിയും എപ്പോഴോ നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതി വീണു പിറ്റേന് രാവിലെ .... എന്തോ കണ്ട് പേടിച്ചതുപോലെ ആദി ഞെട്ടി ഉണർന്നു .... ആദിക്ക് ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ല ഞാൻ ഇത് എവിടെ ??