Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 7 [അഭിമന്യു]

പറഞ്ഞു നോക്കിയതും നാട്ടിലെ പെൺപിള്ളേരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന അവൾ കൈകൊണ്ട് പോവല്ലേ എന്ന് കാണിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്...! ഇവള്ടെ തന്തയെവടെ, പെൺകുട്ട്യോളെ ഇങ്ങനെയാണോ വളർത്ത...? ആസത്ത്...! എത്രെയും പെട്ടന്ന് ഈ ദെവസം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞ് കിട്ടിയ മതീന്നായി...! വേറെ ആരടോക്കെയോ ഫോട്ടോ എടുപ്പ് കഴിഞ്ഞതും അവൾ സ്റ്റേജിലേക്ക് കേറി എന്നോട് വരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു...! ഇനി എന്നെ തന്നെയാണോന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി...! ആരൂല ആരൂല...! അപ്പൊ എന്നെ തന്നെ...! വേറെയൊരു നിവർത്തിയും ഇല്ലാതെ ഞാൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് ചെന്നു...! ഒരു ധൈര്യത്തിന് വേണ്ടി വിച്ചൂനെ വിളിക്കാനാണെങ്കി ആ മൈരനെ ഇവടെ കാണാനുമില്ല...!

"" എന്താടി...! എന്തേലും ണ്ടെങ്കി വേഗം പറ, എനിക്ക് വെളമ്പാൻ പോണം...! "" അവൾടെയടുത്തെത്തിയ പാടെ ഞാൻ പല്ല് കടിച്ച് പറഞ്ഞു...!

"" നീയില്ലേലും അവടെ വേളമ്പല് നടന്നോളും...! "" ന്നും പറഞ്ഞവളെന്നെ വലിച്ച് ചെക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി...! എന്നിട്ട് അവരുടെ കൂടെ ഞാനും അവളും മാത്രായിട്ട് ഒരു ഫോട്ടോയെടുത്തു...!

"" കഴിഞ്ഞില്ലേ...! ഇനി ഞാൻ പോണ്...! "" കാര്യം കഴിഞ്ഞ ഞാൻ അവള്ടെ കൈയും തട്ടിമാറ്റി തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ നേരെ വെളമ്പാൻ ചെന്നു...! പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ ചിരിക്കണ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടെങ്കിലും കാര്യാക്കിയില്ല...!

എന്നെ കണ്ടപാടേ യദു എന്റെ കൈയിൽ സാമ്പാറിന്റെ പാത്രം വച്ചു തന്ന് വെളമ്പാൻ പറഞ്ഞു...! പിന്നൊന്നും നോക്കീല, ഞാൻ ഫുൾ ആക്ടിവായി വെളമ്പാൻ തൊടങ്ങി...! ഞാൻ അപ്പഴേ അമ്മയോട് പറഞ്ഞതാ ബിരിയാണി മതീന്ന്, തള്ള സമ്മതിച്ചില്ല...! നല്ല വൃത്തിയായിട്ട് വെളമ്പിയ കാരണം ഒരു തുള്ളി സാമ്പാറ് പോലും നെലത്തു പോവാതെ ഒക്കെ ഞാൻ മുണ്ടുകൊണ്ട് തടഞ്ഞ് വച്ചു...! ആരേലും കണ്ട മുണ്ടിൽ അപ്പി ആയീന്നെ പറയു, അതെ കളറ്...!

ഓരോരുത്തര് കഴിക്കാനായി വന്ന് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു...! പ്രൊഫഷണൽ കാറ്ററിംഗ്കാരെ പോലും വെല്ലുന്ന തരത്തിലുള്ള എന്റെ വേളമ്പല് കണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ എന്നോട് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നാതിരുന്നില്ല...! അങ്ങനെ സ്വയം അഭിമാനിച്ചോണ്ടിരുക്കുമ്പഴാണ് ചെക്കനും പെണ്ണും ഒപ്പം എന്റെ വീട്ടുകാരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരുന്നത്...! കൂടെ ആരതിയും നാട്ടിലെ