Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

പറഞ്ഞു.

“മിണ്ടാതെ നിൽക്ക്.”

അഖിൽ ശശിയിലേക്ക് ചാടി.

അവന്റെ ആദ്യ പ്രഹരം വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു.

അജുവിനെ നേരിട്ടപ്പോൾ കാണിച്ച വേഗത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ.

വലതുകൈ നേരെ ശശിയുടെ മുഖത്തേക്ക്.

ശശി അനങ്ങിയതുപോലും തോന്നിയില്ല.

അവന്റെ തല അല്പം വശത്തേക്ക് മാറി.

അഖിലിന്റെ മുഷ്ടി കടന്നുപോയി.

അതേ നിമിഷം ശശിയുടെ വലതുകരം ഉയർന്നു.

കൈപ്പത്തിയുടെ വശം അഖിലിന്റെ തലയുടെ അരികിലെ ഒരു കൃത്യമായ സ്ഥാനത്ത് പതിച്ചു.

വലിയ ശബ്ദമൊന്നുമില്ല.

അമിതമായ ശക്തിയും തോന്നിയില്ല.

ഒറ്റ പ്രഹരം.

അഖിലിന്റെ ശരീരം നിശ്ചലമായി.

കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം തുറന്നുനിന്നു.

മുഖത്തെ ദേഷ്യം ശൂന്യതയായി.

ശേഷം മുട്ടുകൾ മടങ്ങി.

അവൻ നേരെ നിലത്തുവീണു.

ബോധരഹിതനായി.

ലച്ചു അമ്പരന്ന് നോക്കി.

മീരയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.

അജുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ വളരെ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“മോനെ അഖിലേ, ശശിച്ചേട്ടനെ…” അവൻ വിഷമിച്ച് ശ്വാസമെടുത്തു, “വെല്ലാൻ… നീ കുറച്ചുകൂടി പരിശീലിക്കണം.”

ശശി ഉടനെ അജുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“അജുക്കുട്ടാ, അനങ്ങരുത്.”

ഇപ്പോൾ അപകടം മാറിയിരുന്നു.

അഖിൽ നിലത്ത്.

ഗുണ്ടകൾ ബോധരഹിതരായി.

ലച്ചു സുരക്ഷിതമായി ശശിയുടെ അരികിൽ.

മീരയെ മോചിപ്പിക്കാൻ ലച്ചു ഓടിച്ചെന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ കെട്ട് അഴിച്ചു. മീര എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

രണ്ടുപേരും കരയുകയായിരുന്നു.

അജു അത് കണ്ടു.

ലച്ചു സുരക്ഷിതയാണ്.

ആ തിരിച്ചറിവ് ശരീരത്തെ ഇതുവരെ പിടിച്ചുനിർത്തിയിരുന്ന അവസാന ശക്തിയും ഇല്ലാതാക്കി.

അഡ്രിനാലിന്റെ അവസാന തിരമാലയും പിൻവാങ്ങി.

വേദന മുഴുവനായി തിരിച്ചെത്തി.

ഇത്തവണ അവന് അതിനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

കത്തി തറഞ്ഞ ഭാഗത്തുനിന്ന് അസഹ്യമായ ചൂട് ശരീരമാകെ പടർന്നു. കാലുകളിലെ ബലം പൂർണമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു.