Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

ചിരി വന്നിരുന്നത്?”

അവൻ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ച് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.

“ഞാനെല്ലാം കണ്ടിരുന്നു, അജൂ.”

പെട്ടെന്ന് ആ ചിരി അപ്രത്യക്ഷമായി.

“പക്ഷേ ഓരോ തവണ ചോദിച്ചപ്പോഴും നീ എന്നെ മണ്ടനാക്കി.”

കത്തി കുത്തിയത് അഖിലാണ്.

രക്തം വാർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അജുവിൽ നിന്നാണ്.

എന്നിട്ടും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് അഖിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

ആ വിചിത്രമായ വിരോധാഭാസം അജുവിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.

“നീ എന്നെ കുത്തി മൈരേ,” അജു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അഖിൽ മിണ്ടാതായി.

“എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ... എന്നോടാണോ നിനക്ക് ദേഷ്യം?”

ആ ചോദ്യം അഖിലിനെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനാക്കി.

പിന്നെ അവൻ ചുണ്ടുകൾ വളച്ച് ചിരിച്ചു.

“എനിക്ക് ദേഷ്യപ്പെടാനുള്ള അവകാശമില്ലേ?”

“ഇല്ല പൂറി നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ്.”

“അതെ.”

അവൻ ഉടനടി സമ്മതിച്ചു.

“നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ.”

അതേസമയം സ്കൂട്ടറിനരികിൽ നിന്നിരുന്ന ലച്ചുവിന് ഒടുവിൽ ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാനായി.

അവൾ കണ്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് തയ്യാറായില്ല.

അജുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ കത്തി.

അവന്റെ ഷർട്ടിൽ പടരുന്ന രക്തം.

ആ കത്തി കുത്തിയത് അഖിൽ.

അവരുടെ അഖിൽ.

അജുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്.

ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് ചലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കൈകൾ വിറച്ചു. കാലുകൾ നിലത്ത് ഉറച്ചുപോയതുപോലെ.

പിന്നെ അജു തൂണിൽ താങ്ങിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

അവന്റെ തല താഴ്ന്നു.

രക്തത്തുള്ളികൾ നിലത്തേക്ക് വീണു.

“അജൂ!”

ലച്ചു സ്കൂട്ടർ അവിടെത്തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

സ്റ്റാൻഡ് പോലും ഇടാതെ അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. അത് നിലത്തു ചെരിഞ്ഞു വീണു.

“അജൂ!”

അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അജു തല ഉയർത്തി.

കാഴ്ച മങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും അവൾ ഓടിവരുന്നത് അവൻ കണ്ടു.

അതോടൊപ്പം