Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

ലക്ഷ്മി?”

“അത് നീ അറിയേണ്ടതില്ല.”

“അവൾ എന്റെ—”

അജു വാക്ക് നിർത്തി.

അഖിൽ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

“നിന്റെ ആരാണ്?”

അജു മിണ്ടിയില്ല.

അഖിലിന്റെ മുഖം വീണ്ടും ഇരുണ്ടു.

“പറ.”

“അവളെ വിട്.”

“നിന്റെ ആരാണെന്ന് പറ.”

അജു അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“നീ അവളെ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ അഖിലിന്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷവും ദേഷ്യവും കലർന്നൊരു ഭാവം തെളിഞ്ഞു.

“അതാണ് പ്രശ്നം.”

അവൻ അജുവിനോട് വളരെ അടുത്തെത്തി.

“നീ വീണ്ടും ഇടയിൽ വരുന്നു.”

അഖിലിന്റെ ശബ്ദം പതുക്കെ തണുത്തു.

“ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.”

അവൻ അജുവിന്റെ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി.

“പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയെ കൊണ്ടുപോകുക എന്നതാണ് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം.”

“അവളെ എവിടേക്കും കൊണ്ടുപോകില്ല.”

“നീ ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.”

അഖിൽ തലകുലുക്കി.

“സൗഹൃദം ഒരു വശം. എന്റെ ലക്ഷ്യം മറ്റൊരു വശം. രണ്ടിനും ഇടയിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടി വന്നാൽ ഞാൻ എന്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്ന് ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്.”

അവൻ കത്തിയുടെ പിടിയിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടി.

“ഇനി നീ വീണ്ടും തടസ്സമായി വന്നാൽ, അജൂ...”

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് ശൂന്യമായി.

“ഈ സൗഹൃദവും പഴയ ഓർമ്മകളും എല്ലാം ഞാൻ മറക്കും.”

അവൻ വളരെ ശാന്തമായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു:

“അടുത്ത തവണ നിന്നെ ജീവനോടെ വിടില്ല.”

ലച്ചു അത് കേട്ട് ശക്തിയായി കുതറി.

“അഖിൽ! അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്!”

പിടിച്ചിരുന്ന ഒരാളുടെ കൈയിൽ അവൾ കടിച്ചു.

അയാൾ അലറിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് അടിക്കാൻ കൈ ഉയർത്തി.

“തൊടരുത്!”

അഖിലും അജുവും ഒരേസമയം അലറി.

ഗുണ്ടയുടെ കൈ