Chapter Title : ഉത്തരായനം [കത്തനാർ]

ഡോക്ടർമാരുടെ അതിവിനയവും.”

ഈ… ലച്ചു ചിരിച്ചു.

“നീ അവരോട് പറഞ്ഞോ?”

“ഇല്ല.”

“നന്നായി.”

“നീ തന്നെ പറയണം.”

അവൾ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“അവർ എന്നെ വേറൊരു രീതിയിൽ കാണുമോ?”

“എങ്ങനെ?”

“പണക്കാരിയെന്ന്.”

“നീ പണക്കാരിയല്ലേ?”

“അതെ. പക്ഷേ...”

അവൾ വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞു.

“ഇപ്പോൾ അമ്മ എന്നെ മകളായാണ് കാണുന്നത്. ദിവ്യേച്ചി അനിയത്തിയായി. എല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ ദൂരം വരുമോ എന്നൊരു പേടി.”

അജു ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:

“അമ്മ ആളുകളെ പണം നോക്കി സ്നേഹിക്കാറില്ല.”

ലച്ചുവിന്റെ മുഖം മൃദുവായി.

“നീയും?”

“ഞാനും.”

“സത്യം?”

“നീ ആരാണെന്ന് അറിയുന്നതിന് മുമ്പല്ലേ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.”

അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.

“ആ വാക്ക് വീണ്ടും പറ.”

“ഏത്?”

“ഇഷ്ടമാണെന്ന്.”

“മരുന്നിന്റെ സമയം ആയില്ലേ?”

“വിഷയം മാറ്റരുത്.”

അജു ചിരിച്ചു.

“ഇഷ്ടമാണ്.”

അവൾ ആ വാക്ക് നെഞ്ചിനുള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

ആ സമാധാനം വളരെ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്കു മാത്രമാണെന്ന്.

പത്താം ദിവസം രാവിലെ ഡോക്ടർ വീണ്ടും പരിശോധന നടത്തി.

റിപ്പോർട്ടുകൾ നോക്കി.

മുറിവ് പരിശോധിച്ചു.

“വേഗത്തിൽ സുഖപ്പെടുന്നുണ്ട്.”

അജുവിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

“അപ്പോൾ വീട്ടിൽ പോകാമോ?”

ഡോക്ടർ ചിരിച്ചു.

“ആശുപത്രി നിങ്ങൾക്ക് അത്ര ഇഷ്ടമല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.”

“വളരെ നല്ല സ്ഥലമാണ്. പക്ഷേ വീട്ടിൽ പോകണം.”

“ശരി. ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം.”

അമ്മ ആശ്വാസത്തോടെ ശ്വാസംവിട്ടു.

ദിവ്യ ഫോം പൂരിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ലച്ചു നഴ്സിനൊപ്പം ഡിസ്ചാർജ് നടപടികൾ നോക്കാൻ പോയി.

അൽപ്പസമയത്തിനു ശേഷം ദിവ്യ തിരിച്ചുവന്നു.

മുഖത്ത് ആശയക്കുഴപ്പം.

“ബില്ലിങ് കൗണ്ടറിൽ ഫയലൊന്നും ഇല്ലെന്ന് പറയുന്നു.”

ലച്ചു വളരെ