Chapter Title : ഉത്തരായനം [കത്തനാർ]
ലച്ചു നിശ്ചലമായി.
“എന്ത്?”
“അവിടെ ബിസിനസ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ പഠിക്കൂ. ആദ്യം ബിബിഎ. തുടർന്ന് എംബിഎ.”
“എനിക്ക് പോകേണ്ട.”
“കേൾക്ക്.”
“ഇല്ല.”
“ലക്ഷ്മി.”
അച്ഛന്റെ ശബ്ദം ആദ്യമായി അല്പം കടുത്തു.
അവൾ മിണ്ടാതായി.
“നീ അവിടെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കൂ. ലോകം കാണൂ. ബിസിനസ് മനസ്സിലാക്കൂ. സ്വന്തം കഴിവുകൾ കണ്ടെത്തൂ.”
“അജു?”
“അവൻ അവന്റെ ജീവിതം നിർമ്മിക്കട്ടെ.”
“ഞങ്ങൾ വേർപിരിയണമെന്നാണോ?”
“നിങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന് ദൂരം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അതിന് വിവാഹം സഹിക്കാനും കഴിയില്ല.”
ആ വാക്കുകൾ അവളെ വേദനിപ്പിച്ചു.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ജീവിതത്തിൽ നിലയുറപ്പിച്ച ശേഷം, അപ്പോഴും പരസ്പരം വേണമെന്നാണെങ്കിൽ ഞാൻ എതിർക്കില്ല.”
ലച്ചു വിശ്വസിക്കാനാകാതെ നോക്കി.
“സത്യമാണോ?”
“അതെ.”
“അവൻ പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിൽനിന്നാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പോൾ തടയില്ലേ?”
“ഇല്ല.”
“ജാതി?”
“ഇല്ല.”
“പണം?”
“ഇല്ല.”
“കുടുംബത്തിന്റെ സ്ഥാനം?”
“ഇല്ല.”
അദ്ദേഹം ഓരോ മറുപടിയും വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിങ്ങളുടെ ജീവിതം സ്വതന്ത്രമായി നയിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രായത്തിലും പക്വതയിലും എത്തണം. അപ്പോഴും ഇതേ തീരുമാനമാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കും.”
ലച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുകയാണ് അല്ലെ?”
“അതെ.”
“ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ?”
കൃഷ്ണൻ മേനോൻ മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി.
ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ മറ്റൊരു ഭയം വളർന്നു.
അഖിൽ.
‘ഇനി അവനെ കാണില്ല.’
അച്ഛന്റെ ശാന്തമായ ശബ്ദത്തിനടിയിൽ എത്രമാത്രം ശക്തിയുണ്ടെന്ന് അവൾക്കറിയാം.
അജുവിന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
അവനെതിരേ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ?
അവൻ വീണ്ടും അപകടത്തിലാകുമോ?
അച്ഛൻ വാക്ക് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷേ അത് വിശ്വസിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
“എപ്പോൾ
💬 Comments
View all comments