Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

അദ്ധ്യായം 8: അസ്ത്രലാഭം

മീരയുടെ വിവാഹദിവസം രാവിലെ അജു ആദ്യം കേട്ടത് ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു.

താളം തെറ്റാതെ ആവർത്തിക്കുന്ന ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം.

അതിനു പിന്നാലെ ആളുകളുടെ സംസാരവും ചിരിയും.

മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ചന്ദനത്തിരിയുടെയും ഗന്ധം.

അലങ്കാരവിളക്കുകൾക്കു താഴെ ഓടിനടക്കുന്ന കുട്ടികൾ.

ആരെയൊക്കെയോ അന്വേഷിക്കുന്ന ബന്ധുക്കൾ.

വീട്ടിനുള്ളിൽനിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ ഉയരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ നിർദേശങ്ങൾ.

“ആ പൂക്കൂട് അവിടെ വയ്ക്കരുത്.”

“ഫോട്ടോഗ്രാഫർ വന്നോ?”

“ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർ എവിടെ എത്തിയെന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്ക്.”

“അജൂ, നീ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ.”

അഞ്ചുവർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഒരു ആശുപത്രിമുറിയിൽ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അജു ആദ്യം കേട്ടതും ഒരു താളമായിരുന്നു.

അന്ന് അത് ജീവൻ അളക്കുന്ന യന്ത്രത്തിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു.

ഇന്ന് ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം.

കാലം ചില ശബ്ദങ്ങളുടെ അർഥം പോലും മാറ്റുമെന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.

“അജൂ!”

മീരയുടെ മൂത്തമ്മയുടെ വിളി അവനെ ഓർമ്മകളിൽനിന്ന് പുറത്തെടുത്തു.

“എന്താ മൂത്തമ്മേ?”

“ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള പൂച്ചെണ്ടുകൾ എവിടെ?”

“ഹാളിന്റെ അകത്തുണ്ട്.”

“അവിടെ കാണുന്നില്ല.”

“ഞാൻ കൊണ്ടുവരാം.”

“നീ കൊണ്ടുവരണ്ട. ആരെയെങ്കിലും പറഞ്ഞയച്ചാൽ മതി.”

“ഞാൻ തന്നെ പോയിട്ട് വരാം.”

“ഇവൻ രാവിലെ മുതൽ ഓടുന്നതാണ്.”

അടുത്തുനിന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീ പറഞ്ഞു:

“വീട്ടിലെ ചെക്കനെപ്പോലെയല്ലേ. ചെയ്യട്ടെ.”

അജു ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ അകത്തേക്കു നടന്നു.

മീരയുടെ വിവാഹത്തിന് രണ്ടു ദിവസം മുമ്പേ അവനും അമ്മയും ദിവ്യയും എത്തിയിരുന്നു. അതിഥികളായിട്ടല്ല അവർ വന്നത്. വീട്ടുകാരെപ്പോലെയാണ് എല്ലാവരും അവരെ കണ്ടത്.

മീരയുടെ അച്ഛൻ ഓരോ പ്രധാന കാര്യവും അജുവിനോട് ചോദിച്ചു.

മീരയുടെ അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോയെന്ന് ശകാരിച്ചു.

ബന്ധുക്കൾ സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാനും ആളുകളെ