Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

സ്വീകരിക്കാനും അവനെ വിളിച്ചു.

മീരയാകട്ടെ ചെറിയൊരു ആവശ്യം വന്നാലും മുറിയിൽനിന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അജൂ, എന്റെ ഫോൺ എവിടെ?”

“അജൂ, ബ്യൂട്ടീഷൻ വന്നോ?”

“അജൂ, അമ്മയെ ഒന്ന് വിളിക്കുമോ?”

“അജൂ, എനിക്ക് ചായ വേണം.”

അവസാനം അജു ചോദിച്ചു:

“നീ വിവാഹം കഴിക്കുകയാണോ, അതോ എന്നെ ജോലിക്കു വെച്ചതാണോ?”

മീര കണ്ണാടിക്കു മുന്നിലിരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“രണ്ടും.”

“ശമ്പളം എത്ര?”

“ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നില്ലേ?”

“രാവിലെ മുതൽ ഒരു ചായയാണ് കിട്ടിയത്.”

“അത് നിന്റെ കഴിവുകേട്. അടുക്കള നിറയെ ഭക്ഷണമുണ്ട്.”

“വധുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തിന് പ്രത്യേക പരിഗണന ഒന്നുമില്ലേ?”

“വധുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത് എന്ന പദവിയിൽ നീ മാത്രമല്ല.”

മീരയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നൊരു കുസൃതിച്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

അജു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എന്താ?”

“എന്ത്?”

“ആ ചിരി എന്തിനാ?”

“എനിക്ക് ചിരിക്കാൻ പോലും പാടില്ലേ?”

“നിനക്ക് പാടുണ്ട്. പക്ഷേ നീ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി ആരെയെങ്കിലും പറ്റിക്കാൻ പദ്ധതിയിട്ടിട്ടുണ്ടാകും.”

“വിവാഹദിവസം എന്നെ സംശയിക്കരുത്. അത് പാപമാണ്.”

അജു അവളെ കുറച്ചുനേരം നോക്കി.

അതേ ചിരി കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു.

എന്തോ പറയാൻ വരുന്നതുപോലെ അവൾ തുടങ്ങും.

പിന്നെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് നിർത്തും.

അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് സന്ദേശം വരുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ അജുവിനെ നോക്കി ചിരിക്കും.

ആരോടാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ കല്യാണച്ചെക്കനാണെന്ന് പറയും.

എന്തോ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.

പക്ഷേ വിവാഹത്തിന്റെ തിരക്കിനിടയിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല.

അവൻ പൂച്ചെണ്ടുകളുമായി പുറത്തേക്കു നടക്കുമ്പോൾ ദിവ്യ എതിരെ വന്നു.

പച്ചനിറത്തിലുള്ള പട്ടുസാരിയാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ.