Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു:

“ലച്ചു?”

“ഹും.”

ആ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടതോടെ അവന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ തകർന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തുറന്നു.

അവൻ ചുറ്റും നോക്കി.

വരാന്ത.

മാവ്.

ദൂരെ കേൾക്കുന്ന ചെണ്ട.

അടുക്കളയിൽനിന്നുള്ള പാത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദം.

എല്ലാം യാഥാർഥ്യമായിരുന്നു.

അവൾ ശരിക്കും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“നീ...”

അവൻ വീണ്ടും നിർത്തി.

ലച്ചു ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

“ഞാൻ?”

“നീ ഇവിടെ എങ്ങനെ?”

“വിമാനത്തിൽ.”

അജു അവളെ തുറിച്ചുനോക്കി.

“അഞ്ചുവർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും നിന്റെ തമാശയ്ക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ല.”

“നിനക്ക് ചോദ്യം ചോദിക്കാനറിയാത്തതിന് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?”

“നീ വരുമെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”

അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തെളിഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ഇടനാഴിയുടെ അറ്റത്ത് ഒരു തല പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.

മീര.

വിവാഹവേഷത്തിൽ, ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, വാതിലിനു പിന്നിൽനിന്ന് അവരെ നോക്കുകയായിരുന്നു.

അജു അവളെ കണ്ടു.

“മീര.”

മീര നിരപരാധിയായ മുഖം വരുത്തി.

“എന്താ?”

“നീയാണോ ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്?”

“എന്തു ചെയ്തു?”

“ലച്ചു വരുന്ന കാര്യം നിനക്കറിയാമായിരുന്നോ?”

“അറിയാമായിരുന്നു.”

“എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ?”

“അവൾ പറയരുതെന്ന് പറഞ്ഞു.”

അജു ലച്ചുവിനെ നോക്കി.

അവൾ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“സർപ്രൈസ്,” മീര പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് എന്നെ പറ്റിച്ചതാണോ?”

“അഞ്ചുവർഷത്തിനു ശേഷം ഒരിക്കൽ പറ്റിച്ചതുകൊണ്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.”

“നിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ കണക്കു തീർക്കാം.”

“ആദ്യം എന്റെ കല്യാണം നടക്കട്ടെ.”

മീര ലച്ചുവിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

“ഞാൻ പോകുന്നു. അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ രണ്ടുപേരും മുന്നിലേക്കു വരണം. പ്രത്യേകിച്ച് നീ, അജൂ. ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർ എത്തിയാൽ അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ ആളില്ലെന്ന് പറയരുത്.”

“മീര.”

“എന്ത്?”

“പൂക്കൂട് എവിടെ?”