Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

ചിലപ്പോൾ മാസങ്ങളോളം പുറത്തായിരിക്കേണ്ടിയും വരാം.”

അജുവിന്റെ മുഖത്തെ വെളിച്ചം ചെറുതായി മങ്ങി.

ലച്ചു തുടർന്നു:

“പക്ഷേ എന്റെ വീട് ഇനി ഇവിടെ തന്നെയാണ്.”

ആ വാക്കുകൾക്കുശേഷം അവർക്കിടയിൽ വലിയൊരു നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു.

അജുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവൾ ആദ്യം കണ്ടത് അവിശ്വാസമായിരുന്നു.

പിന്നെ ആശ്വാസം.

അതിനു പിന്നാലെ അഞ്ചുവർഷമായി അവൻ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരുന്ന മറ്റെന്തോ.

അവൾക്കും അതിന്റെ പേര് പറയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൻ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:

“അച്ഛന് അറിയാമോ?”

“ഞാൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നതോ?”

“നമ്മൾ ഇപ്പോഴും സംസാരിക്കാറുണ്ടെന്ന്.”

ലച്ചു ചിരിച്ചു.

“അച്ഛന് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്.”

അജുവിന്റെ മുഖത്ത് ആശങ്ക തെളിഞ്ഞു.

“അദ്ദേഹം എന്തു പറഞ്ഞു?”

“ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”

“ലച്ചു.”

“ശരിക്കും. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചുവർഷത്തിനിടെ ഒരിക്കൽ പോലും നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് എന്നെ തടഞ്ഞിട്ടില്ല.”

“അതിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നാണോ അർഥം?”

“അത്രയും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.”

“ശരി.”

അവൾ കുറച്ചു നേരം അവനെ നോക്കി.

“അഞ്ചുവർഷം മുമ്പ് അച്ഛൻ എനിക്ക് ഒരു വാക്ക് നൽകിയിരുന്നു.”

“എന്ത് വാക്ക്?”

“ഞാനും നീയും പഠനം പൂർത്തിയാക്കി, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്വന്തമായി നിൽക്കാൻ പഠിച്ച ശേഷം, അപ്പോഴും പരസ്പരം വേണമെന്നാണെങ്കിൽ തടയില്ലെന്ന്.”

അജു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ലച്ചു കൈവരിയിൽനിന്ന് മാറി അവന്റെ മുന്നിലേക്കു നിന്നു. അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു.

“അച്ഛൻ ആ വാക്ക് മാറ്റിയിട്ടില്ല.”

അജുവിന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

പക്ഷേ അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു സംശയവും.

“അപ്പോഴും പരസ്പരം വേണമെന്നാണെങ്കിൽ എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.”

“അതെ.”

“നിനക്ക്?”

ലച്ചു അവനെ നോക്കി.

അവന്റെ ശബ്ദം വളരെ ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിലെ ഭയം അവൾ കണ്ടു.

അഞ്ചുവർഷം