Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

അവളെ കാത്തിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവൻ ഒരിക്കലും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

അവൾ മടങ്ങിവരുമെന്ന് ഉറപ്പ് ചോദിച്ചിട്ടില്ല.

അവളുടെ തീരുമാനങ്ങളിൽ അവകാശം സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ല.

അവൾ സംസാരിക്കാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ പരാതിപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

പക്ഷേ അതിനർഥം അവന് വേദനിച്ചില്ലെന്നല്ല.

അഞ്ചുവർഷം ചെറിയ കാലയളവല്ല.

ഒരു ബന്ധം അവസാനിക്കാൻ മതിയായ സമയം.

ഒരാളെ മറക്കാൻ ചിലർക്കു മതിയായ സമയം.

വേറൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാനും മതിയായ സമയം.

അജു അവളെ കാത്തിരിക്കണമെന്ന് ലച്ചു ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

എന്നിട്ടും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും തനിക്കായി ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടെന്ന് അവൾ കണ്ടു.

ലച്ചു ചോദിച്ചു:

“അപ്പോൾ നിനക്കോ?”

അജു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പരം പിടിച്ചുനിന്നു.

ചുറ്റുമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ അകലുന്നതുപോലെ തോന്നി.

വിവാഹവീട്ടിൽ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചെണ്ടക്കാർ വീണ്ടും താളം തുടങ്ങി.

മൈക്കിലൂടെ ആരോ അതിഥികളെ മണ്ഡപത്തിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു.

എന്നാൽ ആ നിമിഷത്തിൽ രണ്ടുപേരും അതൊന്നും കേട്ടില്ല.

അജുവിന്റെ മനസ്സിലൂടെ ചിത്രങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

കോളേജിൽ ആദ്യമായി കണ്ട ലച്ചു.

ദേഷ്യത്തോടെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന കണ്ണുകൾ.

അഖിലിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടിയ രാത്രി.

ശരീരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുകയറിയ കത്തിയുടെ വേദന.

ആശുപത്രിയിൽ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ തന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന വിരലുകൾ.

യാത്രയ്ക്കു മുമ്പ് അവൾ കരഞ്ഞ ദിവസം.

ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത് ഉറക്കം നിറഞ്ഞ മുഖം.

പരീക്ഷയ്ക്കു മുമ്പുള്ള ആശംസകൾ.

ജോലി കിട്ടിയെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ സന്തോഷം.

ആദ്യ ശമ്പളത്തിൽ അമ്മയ്ക്ക് സാരി വാങ്ങിയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവൾ രഹസ്യമായി കണ്ണുതുടച്ചത്.

ഒരുപാട് രാത്രികളിലെ നിശ്ശബ്ദതകൾ.

പറയാതെ മായ്ച്ച സന്ദേശങ്ങൾ.

കാത്തിരിപ്പുകൾ.

അവളുടെ മനസ്സിലൂടെയും മറ്റൊരു ജീവിതം കടന്നുപോയി.

അജുവിന്റെ തറവാട്.

വരാന്തയിലെ