Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

പുഞ്ചിരി വന്നു; അത് ദയയുടെ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നില്ല. ഓർമ്മയുടെ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു.

«നയന. വലിയ മുലകൾ. തടിച്ചുരുണ്ട നിതംബം. കോളേജ് കോറിഡോറിൽ തിരക്ക്. ആരോ പിന്നിൽ തള്ളി. എന്റെ കൈ അവളുടെ മുലയിൽ പതിച്ചു.

ഞാൻ മാറ്റിയില്ല. ഒരു നിമിഷം പിടിച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് ഒരു അടി കൊടുത്തു. കവിൾ ചൂടായി. ക്ലാസ് മുഴുവൻ കണ്ടു.

ഓ, ആ പെണ്ണ്. പത്ത് ആയിരം ഞാൻ തരാം. പക്ഷേ അവൾ എനിക്ക് കാൽ അകത്തി തരണം. ഒരു പ്രതികാരം ബാക്കിയുണ്ട്. അന്നത്തെ അടി ഇന്ന് അടിച്ചു തീർക്കണം.»

നിവേദിത അവന്റെ മുഖം നോക്കി നിന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഈ മുറിയിൽ അവൻ അവളെ എങ്ങനെ പണ്ണി എന്ന് ശരീരം ഓർത്തു.

നയനയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ അകത്ത് ഒരു ചെറിയ കുശുമ്പ് വന്നു; പിന്നെ അത് മാറി. നയനയ്ക്ക് പണം വേണം. വിനോദിന് പ്രതികാരം വേണം.

തനിക്ക് ഈ മുറി ഒരു ദിവസം കൂടി നീട്ടാം. മൂന്ന് ആവശ്യവും ഒരേ കട്ടിലിൽ നിർത്താമെന്ന് അവൾ കണക്കുകൂട്ടി. കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ തലയാട്ടി.

«ഞാൻ അവളോട് സംസാരിക്കാം. നീ മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്. ഞാൻ കയ്യാളാകും.»

റിസപ്ഷന് വിളിച്ച് ഒരു രാത്രി കൂടി നീട്ടി. കീ തിരിച്ചു വാങ്ങി. ബാഗ് തുറന്ന് വീണ്ടും അടച്ചു. കാത്തിരിപ്പ് നീണ്ടു. ഡോർബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ നിവേദിത വാതിൽ തുറന്നു.

നയന മുന്നിൽ നിന്നു. സൽവാർ. ബാഗ് തോളിൽ. മുഖത്ത് ക്ഷീണവും ലജ്ജയും. അകത്തേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. പിന്നെയാണ് അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിലെ വിനോദിനെ കണ്ടത്.

മുഖം മാറി. കോപം ഒരു തീപ്പൊരിപോലെ കണ്ണിൽ കത്തി.

«ഈ മയിരൻ. ഇവൻ ഇവിടെ എന്തിനാണ്. നിവേദിതേ, നീ എന്നെ ഇവന്റെ മുറിയിലേക്കാണോ വിളിച്ചത്.»

നിവേദിത അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. ശബ്ദം താഴ്ത്തി.

«ഇരിക്ക്. കേൾക്ക്. പത്ത് ആയിരം ഇവന്റെ കൈയിലുണ്ട്. തരാൻ തയ്യാറുമാണ്. പക്ഷേ ഒരു വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. നീ അത് കേട്ടിട്ട് തീരുമാനിക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ കൗണ്ടറിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാം. ഫയൽ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കും.»

നയനയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ വിനോദിനെ നോക്കി,