Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

പിന്നെ നിവേദിതയെ നോക്കി. കോളേജിലെ ആ കൈ ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയിലുണ്ടായിരുന്നു. മുലയിലെ അന്നത്തെ പിടുത്തം.

അടിയുടെ ശബ്ദം. ഇപ്പോൾ പത്ത് ആയിരം. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ കൗണ്ടർ. വീട്ടിലെ ചോദ്യങ്ങൾ.

«എന്താണ് വ്യവസ്ഥ.»

വിനോദ് സംസാരിക്കാൻ വായ് തുറന്നു. നിവേദിത കൈകൊണ്ട് അവനെ നിർത്തി. താനാണ് പറയേണ്ടത്.

«ഇവന് നിന്നെ വേണം. ഇന്ന്. ഈ മുറിയിൽ. പണം അതിന് ശേഷം. നീ കാൽ അകത്തി തന്നാൽ ഫയൽ നടക്കും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.»

നയനയുടെ കൈ ബാഗിന്റെ ചരട് പിടിച്ചു മുറുകി. മുഖം ചുവന്നു. അവൾ വാതിലിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു, പിന്നെ നിന്നു. കുറച്ച് നേരം ആരും മിണ്ടിയില്ല.

എയർകണ്ടീഷന്റെ ശബ്ദം മാത്രം. ഒടുവിൽ അവൾ തല താഴ്ത്തി.

«വേഗം തീർക്ക്. എനിക്കറിയാം. ഇവൻ അധികം പിടിച്ചു നിൽക്കില്ല. അന്നും അങ്ങനെയായിരുന്നു. പിടിച്ചാൽ പാൽ പോകുന്ന ഒരു മയിരൻ. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ.»

വിനോദ് പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു. അത് പ്രതികാരത്തിന്റെ ചിരിയായിരുന്നു.

«പൂറി മോളേ. വായ് അടയ്ക്ക്. നീ അന്ന് എന്നെ അടിച്ചു. ഇന്ന് ഞാൻ അടിച്ചു തീർക്കും. തുണി ഊര്.»

നയന നിവേദിതയെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി. നിവേദിത തലയാട്ടി. അവൾ സൽവാർ ഊരി. കമ്മീസ് തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ പോയി. ബ്രാ അഴിഞ്ഞു.

മുലകൾ പുറത്തായി — വലുത്, ഭാരമുള്ളത്, കോളേജിലേതേക്കാൾ വലിപ്പം കൂടിയിരിക്കുന്നു. അടിവസ്ത്രം ഇറങ്ങി. തടിച്ചുരുണ്ട നിതംബം തെളിഞ്ഞു. അതേ രൂപം. അതേ ഭാരം.

വിനോദ് എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തുചെന്നു. ഒരു തൂവാല എടുത്ത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി. പിന്നിൽ കെട്ടി. മറ്റൊരു തൂവാലകൊണ്ട് കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കൂട്ടി, ഞരമ്പ് മുറുകെ കെട്ടി. നയനയ്ക്ക് കാണാമായിരുന്നില്ല. കൈ അഴിക്കാമായിരുന്നില്ല.

«നയന. എന്ത് ചെയ്യാനാടാ പുലയാടി മോനെ. ഇതെന്ത് വേഷമാണ്. കണ്ണ് തുറക്ക്. കൈ അഴിക്കെടാ പട്ടീ.»

വിനോദ് ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. ഒരു കൈകൊണ്ട് വലിയ മുലയുടെ അറ്റം പിടിച്ചു, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു. മുലക്കണ്ണ് ചുവന്നു. രണ്ടാമത്തെ അടി മറ്റേ മുലയിൽ.

ശബ്ദം മുറിയിൽ പതിച്ചു. നയന പിന്നോട്ട് മാറി; കട്ടിൽ തട്ടി.

«ഈ മുലയ്ക്ക്