Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

പിന്നെ തലയാട്ടി.

«ഞാൻ അവളോട് സംസാരിക്കാം. നീ മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്. ഞാൻ കയ്യാളാകും.»

റിസപ്ഷന് വിളിച്ച് ഒരു രാത്രി കൂടി നീട്ടി. കീ തിരിച്ചു വാങ്ങി. ബാഗ് തുറന്ന് വീണ്ടും അടച്ചു. കാത്തിരിപ്പ് നീണ്ടു. ഡോർബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ നിവേദിത വാതിൽ തുറന്നു.

നയന മുന്നിൽ നിന്നു. സൽവാർ. ബാഗ് തോളിൽ. മുഖത്ത് ക്ഷീണവും ലജ്ജയും. അകത്തേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. പിന്നെയാണ് അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിലെ വിനോദിനെ കണ്ടത്.

മുഖം മാറി. കോപം ഒരു തീപ്പൊരിപോലെ കണ്ണിൽ കത്തി.

«ഈ മയിരൻ. ഇവൻ ഇവിടെ എന്തിനാണ്. നിവേദിതേ, നീ എന്നെ ഇവന്റെ മുറിയിലേക്കാണോ വിളിച്ചത്.»

നിവേദിത അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. ശബ്ദം താഴ്ത്തി.

«ഇരിക്ക്. കേൾക്ക്. പത്ത് ആയിരം ഇവന്റെ കൈയിലുണ്ട്. തരാൻ തയ്യാറുമാണ്. പക്ഷേ ഒരു വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. നീ അത് കേട്ടിട്ട് തീരുമാനിക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ കൗണ്ടറിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാം. ഫയൽ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കും.»

നയനയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ വിനോദിനെ നോക്കി, പിന്നെ നിവേദിതയെ നോക്കി. കോളേജിലെ ആ കൈ ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയിലുണ്ടായിരുന്നു. മുലയിലെ അന്നത്തെ പിടുത്തം.

അടിയുടെ ശബ്ദം. ഇപ്പോൾ പത്ത് ആയിരം. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ കൗണ്ടർ. വീട്ടിലെ ചോദ്യങ്ങൾ.

«എന്താണ് വ്യവസ്ഥ.»

വിനോദ് സംസാരിക്കാൻ വായ് തുറന്നു. നിവേദിത കൈകൊണ്ട് അവനെ നിർത്തി. താനാണ് പറയേണ്ടത്.

«ഇവന് നിന്നെ വേണം. ഇന്ന്. ഈ മുറിയിൽ. പണം അതിന് ശേഷം. നീ കാൽ അകത്തി തന്നാൽ ഫയൽ നടക്കും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.»

നയനയുടെ കൈ ബാഗിന്റെ ചരട് പിടിച്ചു മുറുകി. മുഖം ചുവന്നു. അവൾ