Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

വാതിലിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു, പിന്നെ നിന്നു. കുറച്ച് നേരം ആരും മിണ്ടിയില്ല.

എയർകണ്ടീഷന്റെ ശബ്ദം മാത്രം. ഒടുവിൽ അവൾ തല താഴ്ത്തി.

«വേഗം തീർക്ക്. എനിക്കറിയാം. ഇവൻ അധികം പിടിച്ചു നിൽക്കില്ല. അന്നും അങ്ങനെയായിരുന്നു. പിടിച്ചാൽ പാൽ പോകുന്ന ഒരു മയിരൻ. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ.»

വിനോദ് പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു. അത് പ്രതികാരത്തിന്റെ ചിരിയായിരുന്നു.

«പൂറി മോളേ. വായ് അടയ്ക്ക്. നീ അന്ന് എന്നെ അടിച്ചു. ഇന്ന് ഞാൻ അടിച്ചു തീർക്കും. തുണി ഊര്.»

നയന നിവേദിതയെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി. നിവേദിത തലയാട്ടി. അവൾ സൽവാർ ഊരി. കമ്മീസ് തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ പോയി. ബ്രാ അഴിഞ്ഞു.

മുലകൾ പുറത്തായി — വലുത്, ഭാരമുള്ളത്, കോളേജിലേതേക്കാൾ വലിപ്പം കൂടിയിരിക്കുന്നു. അടിവസ്ത്രം ഇറങ്ങി. തടിച്ചുരുണ്ട നിതംബം തെളിഞ്ഞു. അതേ രൂപം. അതേ ഭാരം.

വിനോദ് എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തുചെന്നു. ഒരു തൂവാല എടുത്ത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി. പിന്നിൽ കെട്ടി. മറ്റൊരു തൂവാലകൊണ്ട് കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കൂട്ടി, ഞരമ്പ് മുറുകെ കെട്ടി. നയനയ്ക്ക് കാണാമായിരുന്നില്ല. കൈ അഴിക്കാമായിരുന്നില്ല.

«നയന. എന്ത് ചെയ്യാനാടാ പുലയാടി മോനെ. ഇതെന്ത് വേഷമാണ്. കണ്ണ് തുറക്ക്. കൈ അഴിക്കെടാ പട്ടീ.»

വിനോദ് ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. ഒരു കൈകൊണ്ട് വലിയ മുലയുടെ അറ്റം പിടിച്ചു, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു. മുലക്കണ്ണ് ചുവന്നു. രണ്ടാമത്തെ അടി മറ്റേ മുലയിൽ.

ശബ്ദം മുറിയിൽ പതിച്ചു. നയന പിന്നോട്ട് മാറി; കട്ടിൽ തട്ടി.

«ഈ മുലയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് നീ എന്നെ അന്ന് അടിച്ചത്. ഓർമ്മയുണ്ടോ. തിരക്കിൽ എന്റെ കൈ ഇവിടെ