Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

വേണ്ടിയാണ് നീ എന്നെ അന്ന് അടിച്ചത്. ഓർമ്മയുണ്ടോ. തിരക്കിൽ എന്റെ കൈ ഇവിടെ വന്നു. നീ ക്ലാസിന് മുന്നിൽ എന്റെ കവിൾ ചുവപ്പിച്ചു.

ഇന്ന് ഈ മുല തന്നെ എന്റെ അടിയേറ്റ് വാങ്ങും.»

അടി തുടർന്നു. മുലകൾ ആടി. ചുവപ്പ് പരന്നു. നയന പല്ല് കടിച്ചു. നിവേദിത അകലെ നിന്ന് നോക്കി; തടഞ്ഞില്ല. വിനോദ് അവളുടെ തോൾ പിടിച്ച് തിരിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് കുനിയിച്ചു.

മുഖം ഷീറ്റിൽ. തടിച്ചുരുണ്ട നിതംബം ഉയർന്നു. അവൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് നിതംബത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് അടിച്ചു. ശബ്ദം കനത്തതായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ അടി മറ്റേ വശത്ത്.

ചുവപ്പ് ഉടൻ വന്നു. മൂന്നാമത്തേത്. നാലാമത്തേത്. നയനയുടെ കാൽവിരൽ ചുരുങ്ങി. വേദന ചൂടായി. നിതംബം വിറച്ചു, ചുവന്നു, വീർത്തു.

«അന്ന് നീ എന്റെ മുഖത്ത് അടിച്ചു. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ഈ കുണ്ടിയിൽ തീർക്കുന്നു. എണ്ണ്. ഓരോ അടിയും ഓർക്ക്.»

നയനയുടെ ശബ്ദം ഷീറ്റിൽ മുങ്ങി. നിവേദിത അടുത്തുചെന്ന് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ചുവന്ന മുലക്കണ്ണ് വായിലാക്കി. നാവ് ചുറ്റി. പല്ല് മെല്ലെ ഞെക്കി.

മറ്റേ മുല കൈകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞു. വേദനയുടെ മുകളിൽ ഒരു ചൂട് വന്നു. നയനയുടെ ശ്വാസം മാറി. അടിയുടെ ശബ്ദവും നാവിന്റെ നനവും ഒരേ ശരീരത്തിൽ.

വിനോദ് നിതംബത്തിൽ ഇനിയും അടിച്ചു; ഓരോ അടിക്കും നിവേദിത മുലക്കണ്ണ് ഊമ്പി. വേദന കുറഞ്ഞില്ല; അത് ആനന്ദത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി. നയനയുടെ പൂറ് താനറിയാതെ നനഞ്ഞു. പൂറിതൾ തുറന്നു.

വിനോദ് നോക്കി നിൽക്കെ അവളുടെ കൂതി കണ്ടു — ചുവന്ന നിതംബത്തിനിടയിൽ, ഇറുകിയ വളയം, ഭയന്ന് ചുരുങ്ങി. പ്രതികാരം അവിടെ അലയടിച്ചു.

അവന്റെ നിയന്ത്രണം പൊട്ടി. ഒരു വിരൽ തുപ്പലിൽ നനച്ച് വളയത്തിൽ വെച്ചു. ഒറ്റയടിക്ക് അകത്ത് കയറി. നയനയുടെ ശരീരം പിരിഞ്ഞു. കൈ പിന്നിൽ മുറുകി.

അവൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ആ ദ്വാരം അവൾ ആർക്കും തുറന്നിട്ടില്ല. പിന്നോട്ട് പോകാൻ ഇടമില്ലായിരുന്നു. കണ്ണ് മൂടിയിരുന്നു. കൈ കെട്ടിയിരുന്നു. വിരൽ ആഴത്തിൽ തിരിഞ്ഞു.

«അവിടെ വേണ്ട. തായോളീ. അവിടെ വേണ്ട. നിവേദിതേ, ഒന്ന് പറ ഈ മൈരനോട്.»

നിവേദിത മുലയിൽ