Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 2 [രമേഷ്]

നിന്ന് വായ് മാറ്റി. ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു.

«നീ സമ്മതിച്ചതാണ്. വേദന ഉടനെ മാറും.»

വിനോദ് വിരൽ പുറത്തെടുത്തു. രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ ശക്തിയായി അടിച്ചു. പാന്റ് ഇറക്കി. കുണ്ണ തെളിഞ്ഞു — വീർത്ത തലപ്പ്, നനവ്.

അവൻ തലപ്പിൽ തുപ്പി, കൂതിയുടെ വക്കിൽ വെച്ചു. ഒറ്റയടിക്ക് കയറ്റി. മുഴുവൻ അകത്തായി. നയനയുടെ നിലവിളി മുറി നിറഞ്ഞു. ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു. നിവേദിത കുനിഞ്ഞ് ആ വായ് തന്റെ ചുണ്ട് കൊണ്ട് മൂടി.

നിലവിളി ചുംബനത്തിൽ അമർന്നു. നയനയുടെ നാവ് നിവേദിതയുടെ നാവിന് തട്ടി; അത് പ്രേമമായിരുന്നില്ല, വേദനയെ അടക്കാനുള്ള പിടുത്തമായിരുന്നു. വിനോദ് അര താഴ്ത്തി ഉയർത്തി.

സഞ്ചി ചുവന്ന നിതംബത്തിൽ തട്ടി. ഓരോ തള്ളലിലും പ്രതികാരം ആഴത്തിലായി. നയനയുടെ ഉൾഭിത്തി ഇറുകി. പിന്നെ മെല്ലെ വഴങ്ങി. വേദനയുടെ കട്ടി കുറഞ്ഞു.

ഒരു ചൂട് പകരം വന്നു. അവൾ ചുംബനത്തിനുള്ളിൽ ഞെട്ടി, പിന്നെ ഇടുപ്പ് പിന്നോട്ട് തള്ളി. നിലവിളി മാറി. ഒരു താഴ്ന്ന ഞരക്കമായി.

വിനോദ് ചെവിയോട് അടുത്തു.

«അന്ന് നീ എന്നെ അടിച്ചു. ഇന്ന് ഈ കൂതി എന്റെ കുണ്ണയെ പിടിക്കുന്നു. പൂറി മോളേ. ഇനി വായ് തുറന്ന് നീ തെറി പറയുന്നത് ഞാൻ ഒന്ന് കേൾക്കട്ടെ.»

നയനയ്ക്ക് പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നിവേദിതയുടെ വായ് ഇപ്പോഴും അവളുടെ വായിൽ. മുലക്കണ്ണ് വീണ്ടും നിവേദിതയുടെ വിരലിൽ പിഴിയപ്പെട്ടു. പ്രതികാരം ആനന്ദമായി മാറി. അത് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതല്ല; ശരീരം ആഗ്രഹിച്ചു.

വിനോദ് കൂതിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു. തലപ്പ് പൂറിതൾ തുറന്ന് പൂറിന്റെ വായിൽ വെച്ചു. നനവ് മതിയായിരുന്നു. ഒറ്റയടിക്ക് അകത്ത്. പൂറ് ചുരുങ്ങി അവനെ വലിച്ചെടുത്തു. അവൻ നിവേദിതയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.

«മാറ്. അവളുടെ വായ് നിന്റെ പൂറിലാകട്ടെ. ഞാൻ പിന്നിലുണ്ട്. നീ മുന്നിലും.»

നിവേദിത ചുംബനം വിട്ടു. തുണി ഇറക്കി. കട്ടിലിൽ മലർന്നു, തുട തുറന്നു, നയനയുടെ മൂടിയ മുഖം തന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് അമർത്തി. കണ്ണ് കാണുന്നില്ലായിരുന്നിട്ടും നയനയുടെ നാവ് കന്തിൽ തട്ടി.

അവൾ നക്കി. വേദനയുടെ ശേഷിപ്പ് ആ നാക്കിൽ മാഞ്ഞു. നിവേദിതയുടെ ഇടുപ്പ് മുഖത്തേക്ക് തള്ളി.