Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 3❤️ [രാജാ]

സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു..ഒരു മനസ്സും രണ്ട് ശരീരവും ആയി പ്രണയിച്ചു...എല്ലാം പങ്കു വച്ചു..അപ്പോഴെല്ലാം അവൾക്ക് ഒന്നേ അവനോട് ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ,, 'പാതി വഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി പോകുമോ'എന്ന്.. 'മരണത്തിൽ അല്ലാതെ നിന്നെ ഞാൻ പിരിയില്ലന്ന്' അവളുടെ കൈകൾ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ,, അവൾ അതിയായി സന്തോഷിച്ചിരുന്നു.. മറ്റാരെക്കാളും അവൾ അവനെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.. അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞത് 'ഒരിക്കൽ ആവർത്തിച്ച തെറ്റ് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കരുത് എന്നാണ്..'അവനും വെറുപ്പാകുമോ എന്ന് ഭയന്ന് തന്റെ പ്രണയം മുഴുവൻ അവൾ അവനു നിശബ്ദമായി പകർന്നു നൽകി..എന്നാൽ അവനു അത് മടുപ്പായി മാറിയിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെ ഓരോ നിമിഷവും അവൾ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... 'എത്രയായാലും തന്നെകുറിച്ച് എല്ലാം അറിയുന്നവൻ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ചതിക്കില്ല' എന്ന അവളുടെ വിശ്വാസത്തിൻമേലായിരുന്നു അവൻ ആദ്യത്തെ ആണിയടിച്ചത്..അവൻ മറ്റൊരുവളെ തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് കണ്ടെത്തി കഴിഞ്ഞു എന്ന തിരിച്ചറിവ് നൽകിയ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും അവൾക്ക് മോചനം നൽകിയത് വേദനകൾ ആയിരുന്നു...

മനസ്സിന്റെ വേദനകളെ മറികടക്കുവാൻ അവൾ ആദ്യം സ്വന്തം ശരീരത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, അതിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി തുടങ്ങി...""നിനക്കൊന്ന് പൊട്ടികരഞ്ഞു കൂടെ വൈഗ.. മനസ്സിൽ ഉള്ള വിഷമങ്ങളെല്ലാം മുന്പേ ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നെൽ നിനക്ക് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടിയെനെ... ഇതിങ്ങനെ എല്ലാം ഉള്ളിലടക്കി നീറി ജീവിക്കേണ്ട കാര്യം എന്തായിരുന്നു..." ഞാൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.. എല്ലാം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടവളെ പോലെ..."ഇങ്ങനെ വേദനിക്കാനും ഒരു സുഖമുണ്ട് സർ.. ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവതത്തെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച് പുറമെ സന്തോഷം അഭിനയിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഞാനിപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ...ഈ വേദനയിലും ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു സുഖമുണ്ട്...ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനുള്ള പ്രായശ്ച്ചിത്തമാകട്ടെ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ വേദന..." എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല....അവളും പിന്നെ നിശബ്ദയായിരുന്നു കുറച്ചു നേരം... "ഞാൻ പോട്ടെ സർ... " പോകാനായി അവൾ എഴുന്നേറ്റു... "എല്ലാം ശരിയാകും വൈഗാ..താൻ വിഷമിക്കരുത്..നാളെ കാണാം...." "Bye sir.. " അത്രയും പറഞ്ഞു ഒരു ജീവനില്ലാത്ത ചിരിയും എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച് വൈഗ പോയി.. അവളെ എന്ത് പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്ന് പോലും