Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 4❤️ [രാജാ]

പരസ്പരം പോരാടുന്നവർക്കല്ല ഈ മണ്ണിൽ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ അർഹത... പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കാണ്....അതിന് ജാതിയുടെയോ മതത്തിന്റെയോ എന്തിന് ലിംഗത്തിന്റെ വേർതിരിവ് പോലും നോക്കേണ്ടതില്ല..'' ദൃഡനിശ്ചയത്തോടെയുള്ള ആ ഉത്തരം എന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയ ഒരു തീപ്പൊരി വീഴ്ത്തിയെങ്കിലും സെലിൻ തന്നെ അത് ആണച്ചു... "എന്റെ വിവാഹം നടക്കണമെങ്കിൽ തന്നെ ആദ്യം അവളുടെ വിവാഹം കഴിയണം....

അല്ലാതെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് അവൾക്ക് ഇനി തിരിച്ചു പോകാൻ കഴിയില്ല അനന്തു.... അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയാൽ അവൾ നശിച്ചു പോകും....അച്ഛനും ചേട്ടനും മരിച്ചു ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ആകെ സ്വന്തം എന്ന് പറയാനുണ്ടായിരുന്ന അമ്മ അവിടത്തെ എസ്റ്റേറ്റ് മുതലാളിയുടെ വെപ്പാട്ടിയായി മാറിയപ്പോൾ തീ തിന്നു തുടങ്ങിയത് മായ ആയിരുന്നു..."'സെലിന്റെ ശബ്ദമിടറി തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കരങ്ങളിൽ ഞാൻ പതിയെ എന്റെ കരതലമമർത്തി... ""അമ്മയിൽ നിന്ന് മാറി അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് നീണ്ടുതുടങ്ങിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഓരോ വെക്കെഷനിലും അവളെ ഞാൻ അവിടെക്ക് പറഞ്ഞു വിടാതെ കൂടെ നിർത്തിയത്...'' "അയാളെ ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു ജീവിക്കേണ്ട കാര്യം എന്താണ്...ഈ നാട്ടിൽ കോടതിയും പോലീസ്മൊക്കെ ഉള്ളതാണ്...അയാളെ നമുക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാം..."" ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സെലിൻ പുഞ്ചിരിച്ചു... "അത് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ലാ അനന്തു..... പക്ഷെ, ഇപ്പോഴും ആ മനുഷ്യൻ തിരിച്ചു വരുന്നതും നോക്കി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരാളുണ്ട് എന്റെ വീട്ടിൽ.....എന്റെ മമ്മി.....""" ""സെലിൻ...?? """" അമ്പരപ്പോടെ ഞാൻ വിളിച്ചത് അൽപ്പം ഉച്ചത്തിലായിപ്പോയി.... "അതെ അനന്തു..... തന്നിഷ്ട്ട പ്രകാരമുളള കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തിന് ഭാര്യയും മകളും ഒരു തടസ്സമാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ആൾ...എന്റെ പപ്പ...ജോർജ് മാളിയേക്കൽ.."" കണ്ണനീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ സെലിനൊപ്പം ഞാനും എഴുന്നേറ്റു.... "ഇനി എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ...?? '' അൽപ്പനേരത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്കൊടുവിൽ ഞാൻ അതു ചോദിക്കുമ്പോൾ പെയ്തു തോർന്ന മഴയുടെ ശേഷിപ്പുകൾ എന്നോണം ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു സെലിൻ.... "പറഞ്ഞല്ലോ,, മായക്ക് ഒരു ജീവിതം കിട്ടിയിട്ട് മാത്രമേ സ്വന്തം കാര്യം പോലും ഞാൻ നോക്കു...വാക്ക് കൊടുത്തു കൂടെ കൂട്ടിയതാണ് അവളെ.... അത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല.....ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ ഈ വർഷം തന്നെ അത് സംഭവിച്ചെക്കും.... വിഷ്‌ണു.... നഴ്സിംഗ് നു