Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 7❤️ [രാജാ]

പതിയെ തല്ലിയ ഭദ്ര എന്നെ വിട്ട് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റതും ഞാൻ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു….. ‘“വിട് ഏട്ടാ.. ഞാൻ ഈ സാരിയൊന്നു മാറ്റിക്കോട്ടെ…. “” “”നീ ഇങ്ങു വായോ പെണ്ണേ…സാരിയൊക്കെ ഞാൻ മാറ്റിത്തരാം…..”” കട്ടിലിൽ നിന്നും താഴേക്ക് കാലിട്ട് ഇരുന്നിരുന്ന എന്റെ അരികിലേക്ക് ഞാൻ ഭദ്രയെ വലിച്ചു നിർത്തി…ആ പിടിവലിയിൽ ദേഹമനങ്ങിയതും മാറിൽ നിന്നും ഊർന്ന് വീഴാൻ പോയ സാരിത്തലപ്പിൽ അവൾ കയ്യമർത്തി തടഞ്ഞു…എന്നാൽ അപ്പോഴും മാറിൽ നിന്നും സാരി സ്വൽപ്പം തെന്നി മാറിക്കിടന്നിരുന്നതിനാൽ അനാവൃതമായ മുലവെട്ടിൽ എന്റെ കണ്ണുകളുടക്കിയെന്ന് പെണ്ണിന് മനസ്സിലായതും അവളാ സാരിത്തലപ്പ്‌ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ഇട്ടു കൊണ്ട് എന്റെ കാഴ്ച മറച്ചു….. സാരിത്തലപ്പ്‌ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് തലയിൽ നിന്നും തട്ടി മാറ്റിയെങ്കിലും ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും മാറിൽ പിണച്ചു വച്ച് ബ്ലൗസ്സിന് മുകളിലൂടെയുള്ള ആ മാർക്കുടങ്ങളുടെ കാഴ്ച മറച്ചു കൊണ്ട് അവളെന്നേ വീണ്ടും നിരാശനാക്കി….. “”ഞാനൊന്ന് കണ്ടോട്ടെ പൊന്നെ…അതോ ഞാൻ ഇനിയും കാണാറായിട്ടില്ലന്നാണോ….അങ്ങനയാണെങ്കിൽ ആയിക്കോട്ടെ.. ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല..“” നിരാശയോടെ ഞാനത് പറയുമ്പോൾ ആ മിഴികളിൽ കണ്ട പിടപ്പ് എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു….. “എന്തിനാ അനന്തേട്ടാ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയണേ…. എന്റെ ഏട്ടനല്ലേ അതിനുള്ള അവകാശവും അധികാരവുമുള്ളു…. ‘പൂർണശുദ്ധിയോടെ മാത്രമേ എന്റെ ഈ ശരീരം അനന്തേട്ടന് മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കൂ’ എന്ന് എനിക്ക് നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാ ഇത്രയും ദിവസം ഏട്ടന് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നത്…എന്റെ ആ മനസ്സും ശരീരത്തിന്റെ അവസ്ഥയും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടല്ലേ അനന്തെട്ടനെന്നോട് ഇത് വരെയും പെരുമാറിയത്….. അങ്ങനെയൊരു ആണിനെ ഭർത്താവായി കിട്ടിയ ഞാൻ ഭാഗ്യവതി അല്ലേ ഏട്ടാ…..””

മുഖം താഴ്ത്തി ഇരുന്നിരുന്ന എന്നെ വലിച്ച് തന്റെ മാറോടു ചേർത്ത് അടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഭദ്രയുടെയാ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചും ഒന്ന് പിടഞ്ഞു….. മൃദുലമായ എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മാറിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന നേർത്ത താപം മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും തണുപ്പിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിലെ സങ്കടക്കടൽ ശാന്തമാക്കാനെന്നോണം അവളെ പിടിച്ചു എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി…….നിറയാൻ വെമ്പിയ നീര്മിഴിപീലികളെ കൈവിരലുകൾ തടഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മുഖം മുഴുവനും പെണ്ണിന്റെ അധരങ്ങൾ വാശിയോടെ ഒപ്പിയെടുത്തു….. നെറ്റിത്തടത്തിലും ഇരുകൺപോളകളിലും മൂക്കിൻത്തുമ്പിലും