Chapter Title : അങ്ങിനെ ഒരവധിക്കാലത്ത് [Logan]
തന്നെ. 38 എങ്കിലും കാണും സൈസ്, ഞാനൂഹിച്ചു. റെന്നിയോട് സംസാരത്തിനിടയിൽ ഞാനത് ചോദിച്ചു,
" എടീ നിന്റെ സൈസ് എത്രയാ... എന്റെ മൊബൈലിന്റെ സ്ക്രീൻ തള്ളി പുറത്തേയ്ക്ക് പൊന്നൂല്ലോ ?"
തെറിയാണ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്...
" പോടാ പട്ടി... അലവലാതി... അറിഞ്ഞിട്ടിപ്പോ എന്തിനാ " ഇതേ വന്നുള്ളൂ... അവൾക്ക് പറയാൻ പാതി മനസ്സുണ്ടെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
" എടീ എന്താ ഒരു ഷേപ്പ്... മുഴുപ്പ്... ഹോ കണ്ടിട്ട് കൊതിയാവുന്നു പെണ്ണേ " ഞാൻ പറഞ്ഞു.
" നിനക്ക് കണ്ടിട്ട് എത്ര തോന്നി ? അവൾ ചോദിച്ചു
ഒരു 36 അത്രേം തോന്നിയെനിക്ക്... ഞാൻ സൈസ് കുറച്ചു പറഞ്ഞു
"38 ഉണ്ടെടാ."... അവൾ പറഞ്ഞു
''38... ഓ.... ശോ അത്രേം വലുതാണോ....ഹ്മം കെട്ടിയോൻ നല്ല കൈപ്പണി ആണല്ലേ... കൊച്ചു ഗള്ളി... ''ഞാനവളെ ഒന്നിളക്കി നോക്കി.
" പോടാ ഊളെ...രണ്ട് മക്കളെ പെറ്റില്ലേ. പിള്ളേരുടെ പാലു കുടിയും ഒക്കെ ആവുമ്പോൾ അങ്ങിനാ " അവൾ പറഞ്ഞു.
" പിള്ളേര് മാത്രേ കുടിച്ചോളോ... നിന്റെ കെട്ടിയോൻ കുടിക്കാറില്ലേടീ ?
" ഓ.. ഇപ്പൊ അങ്ങേർക്കു ഇതൊക്കെ മടുത്തു,പുള്ളിയ്ക്ക് ഓഫീസിൽ ഇഷ്ടം പോലെ സുന്ദരികൾ ഉണ്ട് ജോലിക്ക് ...ഇപ്പൊ അതുമതി. " അത്രേം പറഞ്ഞവൾ ഒരു സങ്കട സ്മൈലി അയച്ചു.
ലഡു പൊട്ടിയത് എനിക്കാണ്... ചാഞ്ഞു കിടക്കണ കൊമ്പാണ്... ഊഞ്ഞാല് കെട്ടാൻ ഒരു കയർ എറിഞ്ഞാ മതി. എങ്കിലും ഞാൻ ആവേശം കാണിച്ചില്ല... പയ്യെ തിന്നാൽ പനയും തിന്നാം എന്നാണല്ലോ ബനാന ടോക്ക്.
" അങ്ങേരു എന്ത്..... ഡാഷ് മോനാ..... ഇത്രേം സുന്ദരിയായ നീ ഉള്ളപ്പോ.... ഇവനെയൊക്കെ.... ശോ എറിയാൻ അറിയുന്നവന് വടി കൊടുക്കൂല്ല ന്നു പറയണത് എത്ര ശരിയാ..ഞാൻ ആയിരുന്നേൽ നിന്നെ എന്നും.... സോറി ടീ.... ഞാനൊരു ആവേശത്തിൽ... Sorry" ഞാൻ ഒന്നെറിഞ്ഞു നോക്കി.
" നീ ആയിരുന്നേൽ... ബാക്കി പറയെടാ... "അവളുടെ മെസ്സേജ് അല്പം കഴിഞ്ഞാണ് വന്നത്.
" ഞാൻ ആണെങ്കിൽ നിന്നെ എന്നും.... ബാക്കി നീ ഊഹിച്ചോ'' അവളോട് എന്തോ പച്ചയ്ക്ക് പറയാൻ മടിതോന്നി.
" ഊഹിക്കാനൊന്നും വയ്യാ... നിനക്കെന്താ
💬 Comments
View all comments