Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും 2 [അർജുൻ]

അപ്പോഴേക്കും ആളുടെ മുഖം അങ്ങ് വാടും. ഇടക്ക് എനിക്ക് തോന്നും അനിതേച്ചിയുടേം ഉള്ളിൽ എന്നോടൊരു പ്രണയം ഇല്ലേ എന്ന്‌..

വർഷങ്ങളായി ഞാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന സ്നേഹം എനിക്ക് മതിയാവോളം തരുകയായിരുന്നു അനിതേച്ചി.. ഇനി എനിക്കൊരു കല്യാണം വേണ്ട എന്നും അനിതേച്ചിയെ ഇങ്ങനെ ദൂരെ നിന്ന് സ്നേഹിച്ചാൽ മതി എന്നൊക്കെ ഞാൻ എന്റെ ബുക്കിൽ ഒരു ദിവസം കുറിച്ചതോർക്കുന്നു.. സത്യമാണ്.. ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ത്രീയെ ഇനി ജീവിതത്തിൽ കണ്ടെത്തുക എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ആവില്ല..വേറൊരു സ്ത്രീയും എന്നെ ഇതുപോലെ മനസിലാക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക ഇല്ല എന്നൊരു തോന്നൽ എനിക്ക് ഉണ്ടായി തുടങ്ങി.. അടുത്ത സെമസ്റ്റർ പരീക്ഷകളും ഓണക്കാലവും ഒക്കെ വരാറായി.. എക്സാം ഓരോന്നും എനിക്ക് എളുപ്പം തന്നെ ആയിരുന്നു...പഠനത്തിൽ അനിതേച്ചി കൂടി ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പതിവിലും മെച്ചപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഞാൻ അനിതേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ ആണ് പഠിക്കാൻ ഒക്കെ പോകുന്നത്.. എന്റെ സ്വന്തം വീടുപോലെ എനിക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ള ഇടം..ഞാൻ ഒരുപാട് സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോഴും മിണ്ടുമ്പോഴും ഒക്കെ.. ഒരു ദിവസം സോയിലിന്റെ പ്രാക്ടിക്കൽ എക്സാം ഉള്ള ദിവസമാണ്.. എന്റെ ബയോടെക്നോളജി റെക്കോർഡ് ഞാൻ അനിതേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് മറന്നിരുന്നു.. അനിതേച്ചിക്ക് ഇന്ന് എന്തോ കളക്ട്രേറ്റ് ഓഫീസിൽ പോകേണ്ടതിനാൽ കോളേജിൽ ലീവ് ആയിരുന്നു..പോകുന്ന വഴിയിൽ ആന്റപ്പൻ ചേട്ടനെ റെക്കോർഡ് ഏൽപ്പിക്കാം എന്ന്‌ കരുതി അനിതേച്ചി റെക്കോർഡ് കൂടെ എടുത്തു. എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചു നോക്കി എങ്കിലും ഞാൻ എക്സാം ഹാളിൽ കയറി ഇരുന്നു... അനിത റെക്കോർഡ് തരാൻ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആന്റപ്പനും മേരിയും ഗെറ്റ് അടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്..