Chapter Title : അഞ്ചു ശരങ്ങൾ 2 [കബനീനാഥ്]

അവൾ ശിരസ്സിളക്കി…

സഞ്ജു എഴുന്നേറ്റ് ഫ്ലാസ്കിലിരുന്ന കാപ്പി ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി…

ബഡ്ഡിൽ അവളെ എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ അവൻ സഹായിച്ചു…

തന്റെ ചുമലിലേക്ക് അവളെ ചാരി , അവൻ കാപ്പി ഗ്ലാസ്സ് അവളുടെ ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു… ….

“കയ്ക്കണ്…….”

ഒരിറക്കു കുടിച്ച ശേഷം അവൾ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

“പനി ശരിക്കും വിടാഞ്ഞിട്ടാ… “

രണ്ടു മൂന്നു കവിൾ അവൾ കുടിച്ചിറക്കി…

“ കഴിക്കാൻ വല്ലതും വേണോ…….?”

“ വിശപ്പില്ല ചഞ്ചൂ…….”

അവൾ അവന്റെ മാറിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു…

ആശുപത്രിക്കിടക്കയുടെയും മരുന്നുകളുടെയും ഗന്ധം അവളിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു…

“ കുറഞ്ഞാൽ നാളെ ഡിസ്ചാർജാകാമെന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്.. വീട്ടിലിരുന്ന് റെസ്റ്റെടുത്താൽ മതിയെന്ന്……”

സഞ്ജു അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു…

“ മേലു വേദനയുണ്ട്…”

അവൾ ദീനതയോടെ പറഞ്ഞു…

“ഈ പനിക്ക് സാധാരണമാണെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു… ഇവിടെ കിടക്കുന്നതും വീട്ടിൽ കിടക്കുന്നതും ഒരു പോലെ തന്നെ…”

സഞ്ജു അവൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നു…

“ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അച്ചട്ടായി ല്ലേ ചഞ്ചൂ……… “

അവൾ അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് അവനെ നോക്കി…

“ എന്ത്…….?”

“പനി പിടിച്ചായാലും രണ്ടീസം റെസ്റ്റെടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത്… ….”

“ ഓ……. അതോ……. “

സഞ്ജു ചിരിച്ചു.

“പൊന്നാവ അത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വരാനുള്ള പനി വരാതിരിക്കുമോ… ? “

അവൻ കയ്യെടുത്ത് അവളുടെ കവിളിൽ അരുമയോടെ തലോടി…

“ചഞ്ചു കുറേ , ബുദ്ധിമുട്ടി…ല്ലേ…….?”

അവൾ പിന്നിലിരുന്ന ഇടത്തേ കൈ കൊണ്ട് , അവന്റെ പുറത്തു കൂടി ചുറ്റി…

“പിന്നേ… ഒരുപാട്….”

അവനത് ചിരിച്ചു തള്ളി…

“ നിക്കറിയാലോ……….....”

അവളും മന്ദഹസിച്ചു…

“അതെന്റെ പൊന്നാവയ്ക്കു വേണ്ടിയല്ലേടാ , ചക്കരേ……..”

ഹൃദയം കുതിർന്ന വാത്സല്യാതിരേകത്താൽ അവനവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ പറഞ്ഞു…

അതു കേട്ടതും അഞ്ജു വിമ്മിപ്പോയി…….

അവന്റെ കവിളിൽ കവിളുരുമ്മിക്കൊണ്ടവൾ കണ്ണീർ വാർത്തു…

“ചഞ്ചൂ……..”

അഞ്ജുവിന്റെ വിളി ഹൃദയത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു…

“ പൊന്നാവയ്ക്കും ചഞ്ചുവല്ലാതാരാള്ളെ……..”

വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ അവൾ വിമ്മിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

അനാഥത്വ ഭയം അവളെയും വേട്ടയാടുന്നുണ്ടെന്ന് ആ നിമിഷം സഞ്ജു തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

താനില്ലെങ്കിൽ അവൾക്കാരുമില്ല….

അതൊരു