Chapter Title : അന്നൊരുനാൾ നിനച്ചിരിക്കാതെ 2 [മന്ദന്‍ രാജാ]

ക്യൂവിലാ "''

"'ഹ്മ്മ്മ് ..ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു . നീ ചെല്ലുമ്പോ പറഞ്ഞേക്ക് ഞാൻ വിളിച്ചെന്ന് "' ധന്യ ഫോൺ വെച്ചപ്പോളാണ് ശ്രീക്കുട്ടന് ശ്വാസം നേരെ വീണത് .

മതിലിന് പുറത്തു സ്‌കൂട്ടർ വെച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കിയ ശ്രീക്കുട്ടൻ ജീപ്പ് കാണാത്തപ്പോൾ ഒന്ന് നിന്നു .

അച്ഛനിതെവിടെ പോയി ..ആഹ് ..ആ പിള്ളേരെയെങ്ങാനും വിളിക്കാൻ പോയതാരിക്കും .നന്നായി ...

അവൻ പതിയെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി . വാതിലിൽ തള്ളി നോക്കിയ അവൻ നിരാശനായി . കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു .

അമ്മ കുളിക്കാൻ കേറിയാൽ മതിയാരുന്നു . ഉറങ്ങാൻ നേരമേ അടുക്കള വാതിലിന്റെ എല്ലാ കുറ്റിയും ഇടൂ . സ്ഥിരമിടുന്ന കൊളുത്ത് വെന്റിലേറ്റിറ്ററിലൂടെ ഒരു കമ്പിട്ടാൽ തട്ടിക്കളഞ്ഞു തുറക്കാം .

പതിയെ പുറകിലേക്ക് നടന്നു . അടുക്കളയുടെ പുറകിൽ ചെറിയൊരു തുറസ്സായ വരാന്തയുണ്ട് . അവിടെയുള്ള ഉരലിന്റെ മുകളിൽ കയറിയാലേ അടുക്കള കാണാൻ പറ്റൂ , കൊളുത്തുമെടുക്കാൻ പറ്റൂ ...

ഉരലിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി ശ്രീദേവി അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ടു ഞെട്ടി വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നു .

ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ ബലമായി ചുംബിക്കുന്ന ആ പയ്യൻ ...

ജീപ്പ് കലികൊണ്ട് വിറച്ചു . വാതിൽ ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ചു അമ്മയെ രക്ഷിക്കാനായി അവൻ കുതിച്ചു

''''നീരാടുവാൻ ..നിളയിൽ നീരാടുവാൻ ..."'

പൊടുന്നനെ ഫോൺ ,ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ ശ്രീദേവ് വരാന്തയിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് ചാടി , ചാട്ടത്തിൽ തന്നെയവൻ വോളിയം ബട്ടണിൽ ഞെക്കി ബെല്ലടി നിർത്തി ..

''എന്നാ ..എന്നാടി .."'അവന്റെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..

"നീ ..നീയിതെവിടാടാ ശ്രീക്കുട്ടാ ..നീയെന്നാ വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ . ഓടിയോ നീ "'' അപ്പുറത്ത് ധന്യയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൻ കരഞ്ഞു പോയി .

"'ഒന്നും ഒന്നുമില്ലേച്ചി ..ഒന്നൂല്ല .."''

"'ശ്രീക്കുട്ടാ ..നീ ..നീ കരയുവാണോ ? എന്നാ ..എന്നാടാ കാര്യം ?'''

"'' ഒന്നൂല്ല .."' അവന്റെ ശബ്ദം പതറി .

"'കാര്യം പറയടാ ..അല്ലാതെ നീ കരയില്ല .ഞാനല്ലേ ..നിന്റേച്ചിയല്ലെ പറ കുട്ടാ ..."''

'''അമ്മ ...അമ്മയവിടെ ..."'' അവന്റെ ശബ്ദം ചിലമ്പിച്ചു .

""' അമ്മക്കെന്നാ