Chapter Title : അനുരാഗപുഷ്പങ്ങൾ 2 [രുദ്ര] [Climax]

അറിയാമോ.... അടുക്കളയിൽ ചെന്നാൽ അപ്പോ ഛർദിക്കാൻ തോന്നും... അമ്മയുടെ വാക്ക്പോലും വകവയ്ക്കാതെ ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ പോയ എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതി.... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാനാരാ.... അടിച്ചിറക്കിയതല്ലേ ഇവിടുന്ന്.... നാളെത്തോടെ ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാതാകും.... എന്നാലും എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനല്ലേ.... " അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് അവന് ശരിക്കും അത്ഭുതം തോന്നി... നാളത്തെ ദിവസത്തെ കുറിച്ചുള്ള ടെൻഷനേക്കാൾ അവൾക്ക് വലുത് താൻ അവളുണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണത്തെ കുറ്റം പറഞ്ഞതാണ്.... പെണ്ണിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ആർക്കും പറ്റില്ലെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലോർത്തു... അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവളുടെയടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു.... അടുത്ത് ആരോ ഇരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോളാണ് അവൾ അവനെ കണ്ടത്.... ധൃതിയിൽ ചാടി എഴുന്നേൽക്കാൻ അവൾ നോക്കിയെങ്കിലും അതിനു മുൻപ് അവളുടെ കൈയിൽ അവൻ പിടുത്തമിട്ടിരുന്നു.... " അവിടെ ഇരിക്ക് പെണ്ണേ.... ഇന്നും കൂടെയല്ലേ നിന്റെയടുത്ത് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റു.... നാളെത്തോട്ട് നീ വേറെ ആരുടെയോ അല്ലെ... "

അത് കേട്ടപ്പോൾ വീർപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന അവളുടെ മുഖവും ഒന്നയഞ്ഞു.... ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു.... പിന്നെ ഞൊടിയിടയിൽ അവളുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് കിടന്നു...." എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ.... എഴുന്നേൽക്ക് അമലേട്ടാ.....ഈശ്വരാ... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്ത് പറയും... " അവൾ ദേഷ്യത്തോടെയും നിസ്സഹയതയോടെയും പറഞ്ഞു... " അപ്പൊ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലേ കുഴപ്പമുള്ളു.... അല്ലാതെ എന്റെ ഇന്ദുവിന് കുഴപ്പമില്ലല്ലേ.... അത് മതി... ചാടി എഴുന്നേറ്റ് കളയല്ലേ.... ഞാൻ തലയിടിച്ചു വീണു പോകും.. " അവൾ എഴുന്നേൽക്കില്ലന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.... അവൻ പതിയെ കാത് അവളുടെ വയറ്റിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ച് കണ്ണടച്ചിരുന്നു.... അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.... " അതേ... എഴുന്നേൽക്കുന്നുണ്ടോ.... എന്ത് അധികാരത്തിലാ ഇങ്ങനെ കയറി കിടക്കുന്നെ... ഞാൻ ആളെ വിളിച്ചു കൂട്ടും.... " അവൾ കപട ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു... " ശരി ആളെ വിളിച്ചു കൂട്ടിക്കോ... എന്നാലും തത്കാലം എഴുന്നേൽക്കാൻ ഉദേശമില്ല.... നീ പിടയ്ക്കാതെ അടങ്ങി ഇരിക്ക് പെണ്ണെ... കുഞ്ഞ് അനങ്ങുന്നോന്ന് നോക്കട്ടെ... " അവൻ വീണ്ടും കാത്